หัวใจของสมาธิ

หัวใจของสมาธิ คือการมีสติตลอดเวลา
ทำได้ง่ายไหม ตอบว่ายาก

เหมือนเราพยายามตักน้ำเดิมในที่เดิมในขณะที่น้ำกำลังไหล
ถ้าเราทำให้น้ำแข็งตัวจนไม่ไหล แน่นอนจะตักจะขุดอย่างไรก็ได้น้ำเดิม แต่ถามว่าเป็นธรรม

ชาติของน้ำหรือไม่ เป็นสัจจธรรมหรือไม่
สรรพสิ่งทั้งหลายไม่เที่ยงเป็น Dynamic ผันแปรตลอดเวลา
 

แม้แต่ลมหายใจเข้าออกของเราก็ยังมีทั้งสั้นและยาว ไม่สม่ำเสมอตลอดเวลา
สิ่งเหล่านี้ไม่เที่ยง ไม่ควรยึดมั่นถือมั่น
 

ถ้าเปรียบเหมือนลิงโหนเถาวัลย์ ก็คือโหนเส้นนี้ไปจับเส้นใหม่ตลอดเวลา ถ้าเราโหนแล้วไม่ปล่อยเพื่อไปจับเส้นใหม่เราก็ต้องกลับมาที่เดิม ไม่ไปข้างหน้า
 

เมื่อเราตักน้ำ เราต้องการน้ำ มิใช่น้ำเดิมๆซึ่งเป็นไปไม่ได้
แท้จริงเวลาเรานั่งสมาธิ เราต้องการอะไร
 

ปัญญาจะเกิดขึ้นตลอดเวลาเหมือนน้ำที่เราจะตัก
เพียงแต่ว่าเราต้องปล่อยวางปัญญาที่เกิดให้เหมือนปล่อยเส้นเถาวัลย์ที่เรากำลังโหน มิฉะนั้นเรา

ก็ไม่สามารถพัฒนาสติปัญญาของเราได้
กอล์ฟก็เช่นเดียวกัน
 

เราตีผิดช็อตนี้เพราะอะไร เพราะเราพิจารณาน้อยเกินไปหรือไม่ ถ้าเช่นนั้นก็พิจารณาและแก้ไขในช็อตต่อๆไป เช่นนี้เราก็จะตีดีขึ้น และพัฒนาได้เร็วขึ้น
 

ถ้าเรายังทำไม่ได้ เราก็ต้องพึ่งตำรา พึ่งครูบาอาจารย์ เป็นต้น
เราคงไม่สามารถเป็นศาสดาได้ทั้งหมด แต่เราสามารถดำรงชีวิตให้เป็นสุขได้