Home arrow หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ arrow ลำดับเรื่อง ในพุทธวัติจากพระโอษฐ์
Home    Contacts



ลำดับเรื่อง ในพุทธวัติจากพระโอษฐ์ PDF พิมพ์
พุทธประวัติจากพระโอษฐ์
ลำดับเรื่อง  ในพระพุทธประวัติจากพระโอษฐ์

คำปรารถ  (3)

คำนำเมื่อพิมพ์ครั้งที่เก้า  (6)

คำนำเมื่อพิมพ์ครั้งที่หนึ่ง   (7)

คำนำเมื่อพิมพ์ครั้งที่สอง   (10)

คำนำเมื่อพิมพ์ครั้งที่สาม   (21)

คำนำเมื่อพิมพ์ครั้งที่หก   (22)

อักษรย่อชื่อคัมภีร์   (23)

วิธีใช้หนังสือเล่มนี้   1

ภาคนำ

ข้อความให้เกิดความสนใจในพระพุทธประวัติ (  12  เรื่อง)

โลกธาตุหนึ่งๆ มีพระพุทธเจ้าเพียงองค์เดียว   7

การปรากฎของพระตถาคตมิได้ยากในโลก   8

โลกที่กำลังมัวเมา ก็ยังสนใจในธรรมของพระตถาคต   8

การมีธรรมของพระตถาคตอยู่ในโลก  คือความสุขของโลก   9

พระตถาคตเกิดขึ้นเพื่อความสุขของโลก   10

พระตถาคตเกิดขึ้นในโลก  เพื่อแสดงแบบแห่งการครองชีวิตอันประเสริฐแก่โลก   11

พระตถาคตเกิดขึ้น แสดงธรรมเพื่อความรำงับ ดับ รู้    12

ธรรมชาติ 3  อย่าง  ทำให้พระองค์เกิดขึ้นเป็นประทีปของโลก   12

ผู้เชื่อฟังพระตถาคต  จะได้รับประโยชน์สุขสิ้นกาลนาน   13

ทรงขนานนามพระองค์เองว่า "พุทธะ"   13

เรื่องย่อๆ ที่ควรทราบก่อน   15

เรื่องสั้นๆ ที่ควรทราบก่อน (อีกหมวดหนึ่ง)   16

ภาค 1

เริ่มแต่การเกิดแห่งสากยวงศ์  จนถึองออกผนวช ( 21  เรื่อง)

การเกิดแห่งวงศ์สากยะ   21

พวกสากยะอยู่ใต้อำนาจพระเจ้าโกศล   22

แดนสากยะขึ้นอยู่ในแคว้นโกศล   23

การอยู่ในหมู่เทพชั้นดุสิต   23

การจุติจากดุสิตลงสู่ครรภ์   24

เกิดแสงสว่างเนื่องด้วยการจุติจากดุสิต   25

แผ่นดินไหวเนื่องด้วยการจุติ   26

การลงสู่ครรภ์   26

การอยู่ในครรภ์   26

การประสูติ  28

เกิดแสงสว่างเนื่องด้วยการประสูติ   30

แผ่นดินไหวเนื่องด้วยการประสูติ   30

ประกอบด้วยมหาปุริสลักขณะ 32   31

บูรพกรรมของการได้มหาปุริสลักขณะ   33

ประสูติได้ 7  วัน พระชนนีทิวงคคต   40

ทรงได้การบำเรอในราชสำนัก   40

กามสุขกับความหน่าย   42

ทรงหลงกาม  และหลุดจากกาม   44

ความรู้สึกที่ถึงกับทำให้ออกผนวช   44

การออกผนวช   47

ออกผนวชเมื่อพระชนม์ 29   47

ภาค 2

เริ่มแต่ออกผนวชแล้ว จนถึง ได้ตรัสรู้ ( 35  เรื่อง)

เสด็จไปสำนักอาฬารดาบส   51

เสด็จไปสำนักอุทกดาบส   53

เสด็จไปอุรุเวลาเสนานิคม  55

ทรงประพฤติอัตตกิลมถานุโยค   56

อุปมาปรากฎแจ่มแจ้ง  61

ทุกรกิริยา  63

ทรงแน่พระทัยว่า ไม่อาจตรัสรู้เพราะการทำทุกรกิริยา  67

ทรงกลับพระทัยฉันอาหารหยาบ   68

ภิกษุปัญจวัคคีย์หลัก  69

ทรงตริตรึกเพื่อตรัสรู้  69

ทรงเที่ยวแสวงเพื่อความตรัสรู้   70

ทรงคอยควบคุมวิตก  71

ทรงกำหนดสมาธินิมิต  75

ทรงคอยกั้นจิตจากกามคุณในอดีต   80

ทรงคิดค้นวิธีแห่งอิทธิบาท  81

ทรงคิดค้นเรื่องเบญจขันธ์  82

ทรงคิดค้นเรื่องเวทนาโดยละเอียด  83

ทรงแสวงเนื่องด้วยเบญจขันธ์  85

ทรงค้นลูกโซ่แห่งความทุกข์  86

ทรงค้นลูกโซ่แห่งทุกข์( อีกนัยหนึ่ง)   89

ทรงพยายามในอธิเทวญาณทัศนะเป็นขั้นๆ   93

ทรงทำลายความขลาด  95

ธรรมที่ทรงอบรมอย่างมาก   97

วิหารธรรมที่ทรงอยู่มากที่สุด   98

ทรงพยายามในเนกขัมมจิต และ อนุปุพพวิหารสมาบัติ   103

ทรงอธิษฐานความเพียร   112

ความฝันครั้งสำคัญ   113

อาการแห่งการตรัสรู้   115

สิ่งที่ตรัสรู้   117

การตรัสรู้ คือการทับรอยแห่งพระพุทธเจ้าในอดีต   121

การตรัสรู้ คือการทรงรู้แจ้งผัสสายตนะโดยอาการห้า   122

เกิดแสงสว่างเนื่องด้วยการตรัสรู้   123

แผ่นดินไหวเนื่องด้วยการตรัสรู้   124

การรู้สึกพระองค์ว่าได้ตรัสรู้แล้ว    124

วิหารธรรมที่ทรงอยู่  เมื่อตรัสรู้ใหม่ๆ   125

ภาค 3

เริ่มแต่ได้ตรัสรู้แล้ว  จนถึง  โปรดปัญจวัคคีย์ ( 79  เรื่อง)

ทรงเป็นลูกไก่ตัวพี่ที่สุด   133

ทรงเป็นผู้ข่มอินทรีย์ได้  134

ทรงมีตถาคตพลญาณ  สิบ   135

ทรงมีตถาคต ห้า   137

ทรงทราบอินทรีย์อันยิ่งหย่อนของสัตว์  137

ทรงมีและทรงแสงยถาภูตญาณที่ทำให้แจ้งอธิมุตติบท   140

ทรงมีเวสารัชชญาณ สี่   141

ทรงประกาศพรหมจักรท่ามกลางบริษัท  142

ทรงมีวิธี "รุก" ข้าศึกให้แก่ภัยตัว  144

ทรงมีธรรมสีหนาทที่ทำเทวโลกให้สั่นสะเทือน  146

ทรงเปรียบการกระทำของพระองค์ ด้วยการกระทำของสีหะ  147

ทรงมีธรรมสีหนาทอย่างองอาจ  148

สิ่งที่ใครๆ ไม่อาจท้วงติงได้  150

ไม่มีความลับ ที่ต้องให้ใครช่วยปกปิด  151

ทรงแสดงสิ่งที่น่าอัศจรรย์อันแท้จริงของพระองค์  152

ทรงเป็นอัจฉริยมนุษย์ในโลก  153

ทรงต่างจากมนุษย์ธรรมดา  153

ทรงบังคับใจได้เด็ดขาด   155

ไม่ทรงติดแม้ในนิพพาน  155

ทรงมีความคงที่ต่อวิสัยโลก  ไม่มีใครยิ่งกว่า   156

ทรงอยู่เหนือการครอบงำของเวทนา  มาตั้งแต่ออกผนวชจนตรัสรู้  157

ทรงยืนยันในคุณธรรมของพระองค์ได้  162

ทรงยืนยันให้ทดสอบความเป็นสัมมาสัมพุทธะของพระองค์   163

ทรงยืนยันว่าไม่ได้บริสุทธิ์เพราะตบะอื่น นอกจากอริยมรรค   167

ทรงยืนยันพรหมจรรย์ของพระองค์ว่าบริสุทธิ์เต็มที่   168

ทรงยืนยันว่าตรัสเฉพาะเรื่องที่แจ่มแจ้งแทงตลอดแล้วเท่านั้น   172

สิ่งที่ไม่ต้องทรงรักษาอีกต่อไป   173

ทรงฉลาดในเรื่องซึ่งพ้นวิสัยโลก   174

ทรงทราบ ทรงเปิดเผย แต่ไม่ทรงติด ซึ่งโลกธรรม   174

ทรงทราบทิฏฐิวัตถุ  ที่ลึกซึ้ง  หกสิบสอง   175

ทรงทราบส่วนสุดและมัชฌิมา   180

ทรงรับรองสุขัลลิกานุโยคที่เป็นไปเพื่อนิพพาน  ของพวกสมณศากยปุตติยะ   182

ทรงทราบพราหมณสัจจ์   183

ทรงเป็นนรกและสวรรค์  ที่ผัสสายตนะหก   185

ทรงทราบพรหมโลก   186

ทรงทราบคติห้า  และนิพพาน   188

ทรงแสดงฤทธิ์ได้  เพราะอิทธิบาทสี่   189

ทรงมีญาณในอิทธิบาทสี่  โดยปริวัฏฏ์ 3  อาการ 12   191

ทรงมีอิทธิบาทเพื่ออยู่ได้ถึงกัปป์   193

ทรงเปล่งเสียงคราวเดียว  ได้ยินตลอดทุกโลกธาตุ  193

ทรงมีปาฏิหาริย์ชนิดที่คนเขลามองไม่เห็นว่าเป็นปาฏิหาริย์   194

ทรงมีปาฏิหาริย์สาม   197

เหตุที่ทำให้ทรงพระนามว่า "ตถาคต"  สี่   198

เหตุที่ทำให้ทรงพระนามว่า "ตถาคต" เพราะทรงเป็นกาลวาที ภูตวาที    200

ไวพจน์แห่งคำว่า "ตถาคต"   201

ทรงปฏิญญาเป็นอภิสัมพุทธะ เมื่อทรงชำนาญในอนุปุพพวิหารสมาบัติ   202

ทรงปฏิญญาเป็นอภิสัมพุทธะ  เมื่อทรงทราบปัญจุปาทานขันธ์โดยปริวัฏฏ์สี่  203

ทรงปฏิญญาเป็นอภิสัมพุทธะ  เมื่อทรงทราบอริยสัจจ์หมดจากสิ้นเชิง  204

เหตุที่ทำให้ได้พระนามว่า "อรหันตสัมมาสัมพุทธะ"   205

เหตุที่ทำให้ได้พระนามว่า "อรหันตสัมมาสัมพุทธะ"  (อีกนัยหนึ่ง)   206

เหตุที่ทำให้ได้พระนามว่า "อรหันตสัมมาสัมพุทธะ" (อีกนัยหนึ่ง)   207

เหตุที่ทำให้ได้พระนามว่า "อนุตตรปุริสทัมมสารถิ"   208

เหตุที่ทำให้ได้พระนามว่า "โยคักเขมี"   209

ทรงเป็นศาสดาประเภทตรัสรู้เอง   210

ไม่ทรงเป็นสัพพัญญูทุกอริริยาบถ   211

ทรงยืนยันความเป็นมหาบุรุษ   212

ทรงอยู่ในฐานะที่ใครๆยอมรับว่าเลิศกว่าสรรพสัตว์   214

ไม่มีใครเปรียบเสมอ   215

ไม่ทรงอภิวาทผู้ใด  215

ทรงเป็นธรรมราชา   216

ทรงเป็นธรรมราชาที่เคารพธรรม   216

ทรงคิดหาที่พึ่งสำหรับพระองค์เอง   217

ทรงถูกพวกพราหมณ์ตัดพ้อ   219

มารทูลให้นิพพาน   220

ทรงท้อพระทัยในการแสดงธรรม   221

พรหมอาราธนา   222

ทรงเห็นสัตว์ดุจดอกบัว 3  เหล่า    223

ทรงแสดงธรรมเพราะเห็นความจำเป็นของสัตว์บางพวก   224

ทรงเห็นลู่ทางที่จะช่วยเหลือปวงสัตว์   225

ทรงระลึกหาผู้รับปฐมเทศนา   226

เสด็จพาราณสี- พบอุปกาชีวก   227

การแสดงปฐมเทศนา   229

ทรงประกาศธรรมจักรที่อิสิปตนมฤคทายวัน   233

แผ่นดินไหวเนื่องด้วยการแสดงธรรมจักร   234

เกิดแสงสว่างเนื่องจากการแสดงธรรมจักร   234

จักรของพระองค์ไม่มีใครต้านทานได้   235

ทรงหมุนแต่จักรที่มีธรรมราชา  เป็นเจ้าของ   236

การปรากฎของพระองค์  คือการปรากฎแห่งดวงตาอันใหญ่หลวงของโลก   237

โลกยังไม่มีแสงสว่าง  จนกว่าพระองค์จะเกิดขึ้น  238

ภาค 4

เริ่มแต่โปรดปัญจวัคคีย์ แล้ว จนถึง  จวนจะปรินิพพาน ( 170  เรื่อง)

ก.  เกี่ยวกับการประกาศพระศาสนา 48  เรื่อง  คือ

การประกาศพระศาสนา   243

หลักที่ทรงใช้ในการตรัส   244

ทรงมีหลักเกณฑ์ในการกล่าวผิดจากหลักเกณฑ์ของคนทั่วไป   245

อาการที่แสดงธรรม   246

สมาธินิมิตในขณะที่ทรงแสดงธรรม   246

ทรงแสดงธรรมโดยสายกลาง  ไม่เล่นดิ่งไปสุดโต่ง  เกี่ยวกับ "กามสุขัลลิกานุโยค"  หรือ "อัตตกิลมถานุโยค"    247

ไม่ทรงบัญญัติอะไรเป็นอะไร  โดยส่วนเดียว   253

ทรงแสดงทั้งเอกังสิกธรรมและอเนกังสิกธรรม   255

ทรงแสดงธรรมด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง   256

ทรงแสดงธรรมเพื่อปล่อยวางธรรม  มิใช่เพื่อยึดถือ   257

อาการทีทรงบัญญัติวินัย   258

เหตุผลที่ทำให้ทรงบัญญัติระบบวินัย  259

หัวใจพระธรรมในคำ "บริภาส" ของพระองค์   261

ทรงแสดงหลักพระศาสนา  ไม่มีวิญญาณที่เวียนว่ายตายเกิด   263

ทรงแสดงหลักกรรมชนิดที่เป็น "พุทธศาสนาแท้"   265

ทรงเป็นยาม เฝ้าตลิ่งให้ปวงสัตว์   267

ทรงปล่อยปวงสัตว์  เหมือนการปล่อยฝูงเนื้อ   268

ทรงจัดพระองค์เองในฐานะเป็นผู้ฉลาดในเรื่องหนทาง   270

ทรงสอนเช่นเดียวกับพระพุทธเจ้าทั้งปวง   271

ทรงเป็นศาสดาที่ไม่มีใครท้วงติงได้   272

ทรงสามารถในการสอน   273

ทรงแสดงสติปัฏฐานสี่  เพื่อขจัดทิฏฐินิสสัยทั้งสองประเภท   274

ทรงสามารถสอนให้วิญญาณรู้ได้เองเห็นได้เอง   275

ทรงสามารถยิ่งในการสอน   276

ทรงประกาศพรหมจรรย์  ในลักษณะที่เทวดามนุษย์ประกาศตามได้   278

ทรงประกาศพรหมจรรย์  น่าดื่มเหมือนมัณฑะ   279

ทรงแสดงหนทางที่ผู้ปฏิบัติตามแล้ว  จะเห็นได้เองว่าถูกต้อง   281

ทรงแสดงวากขาตธรรม  ที่มีผล 6  อันดับ (มีสวรรค์เป็นอย่างต่ำสุด)   281

สิ่งที่ตรัสรู้แล้ว  แต่ไม่ทรงนำมาสอนมีมากกว่าที่สอนมากนัก   284

คำของพระองค์ตรงเป็นอันเดียวกันหมด   285

ทรงมีการกล่าวที่ไม่ขัดแย้งกับบัณฑิตชนในโลก   285

ทรงสอนเฉพาะแต่เรื่องทุกข์กับความดับสนิทของทุกข์   286

คำสอนที่ทรงสั่งสอนมากที่สุด    287

ทรงมีหลักเกณฑ์การฝึกตามลำดับ   288

ทรงฝึกสาวกเป็นลำดับๆ   291

เรื่องที่ไม่ทรงพยากรณ์   297

ตรัสเหตุที่ไม่ทรงพยากรณ์อันตคาหิกทิฏฐิ สิบ   299

ตรัสเหตุที่ไม่ทรงพยากรณ์อันตคาหิกทิฏฐิ ส่วนเที่เกี่ยวกับ "ตถาคตสี่"   301

ตรัสเหตุที่ทำให้ไม่ทรงข้องแวะด้วยทิฎฐิ  สิบ   302

เรื่องที่ทรงพยากรณ์    303

ผู้ฟังพอใจคำพยากรณ์ของพระองค์   303

ไม่ได้ทรงพยากรณ์เพื่อให้ชอบใจผู้ฟัง   304

คำพยากรณ์นั้นๆ ไม่ต้องทรงคิดไว้ก่อน   305

ทรงฆ่าผู้ที่ไม่รับการฝึก   306

เหตุที่สาวกบางคนไม่ได้บรรลุ    308

ทรงบัญญัติโลกุตตรธรรมสำหรับคนทั่วไป   310

ทรงให้ทุกคนมีพระองค์ อยู่ที่ธรรมที่กำลังมีอยู่ในใจของเขา   314

สัตว์โลกจะรู้จักพระรัตนตรัยถึงที่สุด  ก็ต่อเมื่อรู้ผลแห่งความสิ้นอาสวะของตนเองแล้วเท่านั้น   315

ข.  เกี่ยวกับคณะสาวกของพระองค์  30  เรื่อง  คือ  

ทรงมีหมู่คณะที่เลิศกว่าหมู่คณะใด   319

ทรงมีคณะสงฆ์ซึ่งมีคุณธรรมสูงสุด   319

ในแต่ละบริษัท มีอริยสาวกเต็มทุกขั้นตอนตามที่ควรจะมี   321

ทรงบริหารสงฆ์จำนวนร้อย   323

วิธีที่ทรงปฏิบัติต่อภิกษุ  เกี่ยวกับสิกขา   324

ทรงรับรองภิกษุแต่บางรูป   ว่าเป็น คนของพระองค์   325

ทรงมีศิษย์ทั้งที่ดื้อและไม่ดื้อ  326

ทรงเรียกร้องให้กระทำกะพระองค์อย่างมิตร   326

สาวกของพระองค์หลุดพ้น เพราะพิจารณาความเป็นอนัตตาในเบญจขันธ์   328

สาวกของพระองค์เสียชีพไม่เสียศีล   330

ตรัสให้สาวกติดตามฟังแต่เรื่องเป็นไปเพื่อนิพพาน   330

ทรงขอให้สาวกเป็นธรรมทายาท  อย่าเป็นอามิสทายาท   331

ทรงชักชวนให้สาวกกระทำดั่งที่เคยทรงกระทำ   332

ทรงขอร้องอย่าให้วิวาทกันเพราะธรรมที่ทรงแสดง   333

ทรงขอร้องให้ทำความเพียร  เพื่ออนุตตรวิมุตติ   334

ทรงถือว่าภิกษุสาวกทุกวรรณะ  เป็นสมณสากยปุตติยะโดยเสมอกัน   335

ทรงให้ถือว่า  สาวกทั้งหลายเป็นบุตรของพระองค์   336

ทรงแสดงสาวกตัวอย่างที่ประสบความสำเร็จในอินทรียภาวนา   336

ทรงมีคณะสาวกซึ่งมีปาฏิหาริย์   338

ทรงเป็นพี่เลี้ยงให้แก่สาวกชั่วระยะจำเป็น   340

ทรงมีประสารีบุตรเป็นผู้รองลำดับ  340

ทรงมีพระสารีบุตรเป็นผู้ประกาศธรรมจักรเสมอด้วยพระองค์   341

ทรงยกย่องพระสารีบุตรในฐานะธรรมโอรส   342

มหาเถระผู้มีสมาบัติ  และอภิญญาเทียมพระองค์   344

พระองค์และสาวกมีการกล่าวหลักธรรมตรงกันเสมอ  345

ส่วนที่สาวกเข้มงวดกว่าพระองค์   346

ทรงลดพระองค์ลงเสมอสาวก  แม้ในหน้าที่ของพระพุทธเจ้า   348

เหตุที่ทำให้มีผู้มาเป็นสาวกของพระองค์   349

เหตุที่ทำให้เกิดการแสดงปาติโมกข์   351

ไม่ทรงทำอุโบสถ กับสาวกอีกต่อไป  351

ค.  เกี่ยวกับความเป็นอยู่ส่วนพระองค์เอง  31  เรื่อง คือ  

ไม่ทรงติดทายก  352

ความรู้สึกของพระองค์เกี่ยวกับยศ   353

ทรงเสพเสนาสนะป่าเรื่อยไป  เพื่อให้เป็นตัวอย่าง  355

ทรงพอพระทัยความสามัคคีเป็นอย่างยิ่ง   355

ทรงมีความสุขยิ่งกว่ามหาราชา   356

ทรงผาสุกยิ่งนัก  เมื่อทรงอยู่ในอนิมิตเจโตสมาธิ   358

วิหารธรรมที่ทรงอยู่มากตลอดพรรษา และทรงสรรเสริญมาก   359

ทรงมีอาหารบริสุทธิ์ แม้เกี่ยวกับการฆ่าสัตว์   360

ไม่ทรงฉันอาหารที่เกิดขึ้นเพราะคำขับ   361

ทรงฉันอาหารวันหนึ่งคนเดียว   362

ทรงฉันอาหารหมดบาตรก็มี   363

บางคราวทรงมีปิติเป็นภักษา  เหมือนพวกอาภัสสรเทพ   363

ทรงมีการประทมอย่างตถาคต   364

ทรงเป็นผู้เอ็นดูเกื้อกูลแก่สรรพสัตว์อย่างไม่เห็นแก่หน้า   365

ทรงมีลักษณะเอ็นดูสรรพสัตว์ทั้งหลับและตื่น   367

ทรงมีลักษณะสัมมาสัมพุทธะ ทั้งในขณะทำและไม่ทำหน้าที่   368

ตัวอย่างเพียงส่วนน้อยของความสุข   370

ทรงนับพระองค์ว่าเป็นผู้หนึ่งในบรรดาผู้นอนเป็นสุข   370

ทรงดับเย็นเพราะไม่ทรงยึดมั่นการรู้สิ่งที่สมมติกันว่าเลิศ   372

ที่ประทับนั่งนอนพระองค์  372

วิหารธรรมทีทรงอยู่มากที่สุด  ตลอดพระชนม์  375

ทรงอยู่ด้วยสูญญตาวิหาร  แม้ในขณะแห่งธรรมกถา  376

ทรงเป็นสมณะสุขุมาลในบรรดาสมณะทั้งหลาย  377

ทรงอยู่อย่างมีจิตที่ปราศจาก "หัวคันนา"   379

ทรงทำนาที่มีอมตะเป็นผล   379

ทรงหลีกเร้นเป็นพิเศษบางคราว   381

ยังทรงมากอยู่ด้วยเขมวิตกและวิเวกวิตก   381

การเสด็จสุทธาวาส   383

การเสด็จไปทรมานพกพรหมผู้กระด้างด้วยลัทธิ  384

ทรงมีฌาณแน่วแน่ชั้นพิเศษ  386

กัลยาณมิตรของพระองค์เอง   387

ง.  เกี่ยวกับลัทธิอื่นๆ 16  เรื่องคือ

ดวงอาทิตย์ขึ้น หิ่งห้อยอับแสง   388

ลัทธิของพระองค์ กับของผู้อื่น   389

ทรงแสดงอัปปมัญญาธรรมสึ่ชนิดที่สูงกว่าเดียรถีย์อื่น   390

ทรงบัญญัตินิททสบุคคลที่ไม่เนื่องด้วยพรรษาดั่งลัทธิอื่น   395

ทรงบัญญัติความหมายของคำว่า "ญาณ"

ไม่ทรงบัญญัติยืนยันหลักลัทธเกี่ยวกับ "อัตตา"  398

ไม่ได้ทรงติการบำเพ็ญตบะไปเสียตะพืด   399

ไม่ทรงตำหนิการบูชายัญญ์ไปเสียทั้งหมด  400

ความบริสุทธิ์ใจชองพระองค์ ในการปฏิบัติต่อลัทธิอื่น   401

กฎบางกฎที่ทรงยกเว้นให้แก่บางคน   403

ทรงแสดงหลักแห่งกรรมต่างจากพวกอื่น   404

ทรง "เยาะ"  ลัทธิที่ถือว่า  สุขทุกข์เพราะกรรมเก่าอย่างเดียว   411

ทรง "เยาะ"   ลัทธิที่ถือว่า สุขทุกข์เพราะการบันดาลของเจ้านาย   413

ทรง "เยาะ"   ลัทธิที่ถือว่า สุขทุกข์ไม่มีอะไรเป็นเหตุปัจจัย   414

ทรงมีวิธีสกัดสแกงพวกที่ถือลัทธิว่ามีอัตตา   415

ทรงระบุลัทธิมักชลิวาท ว่าเป็นลัทธิทำลายโลก   418

จ.  เกี่ยวกับการที่มีผู้อื่นเข้าใจผิด  23  เรื่องคือ

ทรงทำผู้มุ่งร้ายให้แพ้ภัยตัวเอง  419

ไม่เคยทรงพรั่นพรึงในท่ามกลางบริษัท   421

ทรงสมาคมได้อย่างสนิทสนม ทุกบริษัท   422

ทรงทำให้ใครปฏิเสธธรรมะที่พระองค์รับรอง   423

ทรงท้าว่า  ธรรมที่ทรงแสดงไม่มีใครค้านได้   425

ทรงยืนยันว่ามีสมณะอยู่ในธรรมวินัยนี้เท่านั้น   429

ทรงยืนยันว่า  เพราะพระองค์ปรากฎโพชฌงค์จึงปรากฎ   431

ไม่ได้ทรงประพฤติพรหมจรรย์เพื่อให้เขานับถือ   431

ทรงหวังให้ช่วยกันทำความมั่นคงแก่พรหมจรรย์   432

พรหมจรรย์นี้มิใช่มีลาภเป็นอานิสงส์   433

ทรงบัญญัติพรหมจรรย์ในลักษณะที่บรรพชาจักไม่เป็นโมฆะ    434

พรหมจรรย์นี้ของพระองค์ บริบูรณ์โดยอาการทั้งปวง   435

ทรงแก้ข้อที่เขาหาว่า  เกียดกันทาน   436

ทรงแก้ข้อที่เขาหาว่า เป็น "กาฝากสังคม"   437

ทรงแก้ข้อที่เขาหาว่า ทรงหลง   439

ทรงแก้คำตู่ของพวกอื่นที่ตู่ว่า  เขาสอนเหมือนที่พระองค์สอน   440

ทรงถูกตู่ว่าตรัสว่าในสุภวิโมกข์มีความรู้สึกว่าไม่งาม   441

ทรงถูกตู่ว่าไม่บัญญัติสิ่งซึ่งแท้ได้ทรงบัญญัติแล้ว   443

ทรงถูกตู่เรื่องฉันปลาฉันเนื้อ    444

ทรงรับว่าทรงทราบมายา  แต่ไม่ทรงมีมายา    444

แง่ที่เขากล่าวหาพระองค์อย่างผิดๆ   447

ทรงหยามมารว่าไม่มีวันรู้จักทางของพระองค์   450

มนุษย์ปุถุชน  รู้จักพระองค์น้อยเกินไป   451

ฉ.  เกี่ยวกับเหตุการณ์พิเศษบางเรื่อง  22  เรื่องคือ

การทรงแสดง  ความพ้นเพราะสิ้นตัณหา   459

การทรงแสดงเรื่องที่เป็นไปได้ยากเกี่ยวกับพระองค์เอง   460

การเกิดของพระองค์  ไม่กระทบกระเทือนกฎธรรมชาติ

ทรงแนะการบูชายัญภายใน   464

การทรงแสดงเหตุของความเจริญ   465

ทรงแสดงที่พึ่งไว้  สำหรับเมื่อทรงล่วงลับไปแล้ว   466

การตรัสเรื่อง "ทุกข็นี้ใครทำให้"   467

การสนทนากับพระอานนท์  เรื่องกัลยาณมิตร   468

การสนทนากับ "พระเหม็นคาว"   469

การตอบคำถามของทัณฑปาณิสักกะ   470

การสนทนากับนิครนถ์ :  บาปกรรมเก่าไม่อาจสิ้นด้วยทุกรกิริยา   471

การสนทนากะเทวดา เรื่องวิมุตติของภิกษุณี    479

การสนทนากะเทวดา เรื่องอปริหานิยธรรม    479

การสนทนาเรื่อง ที่สุดโลก   480

การสนทนาเรื่อง ลัทธิซึ่งสมมติกันว่าเลิศ   482

การตรัสเรื่อง "มหาภูต"  ไม่หยั่งลงที่ไหน   483

การมาเฝ้าของอนาถปิณฑิกเทพบุตร   485

การเฝ้าของจาตุมหาราช   487

การข่มลิจฉวีบุตร  ผู้มัวเมาในปาฏิหาริย์   490

การสนทนากับปริพพาชก  ชื่อมัณฑิยะและชาลิยะ   492

การสนทนาเรื่อง  เครื่องสนุกของพระอริยเจ้า   495

ผนวกพุทธประวัติฯ ภาค 4

เรื่องเบ็ดเตล็ดตามเสียงของคนนอก ( 24 เรื่อง)

คำชี้แจงสำหรับเรื่องผนวกแห่งภาค 4     499

เสียงกระฉ่อนทั่วๆไป  :  ทรงเป็นสัมมาสัมพุทธะ ประกาศพรหมาจรรย์บริสุทธิ์   500

เสียงของผู้สรรเสริญธรรมเทศนา  :  ทรงมีธรรมเทศนาเป็นแสงสว่าง   501

เสียงปริพพาชก วัจฉโคตร  :  ทรงแสดงหลักสำคัญตรงกับสาวกอย่างน่าอัศจรรย์   501

เสียงคณกะโมคคัลลานพราหมณ์ :  "โอวาทของพระโคดมเป็นยอด"   504

เสียงสัจจกะนิครนถบุตร  :  "เจอะพระโคดมแล้ว ไม่มีรอดไปได้"   505

เสียงของเจ้าลิขฉวี ทุมมุขะ :  ทรงหักล้างปรปักษ์ เหมือนเด็กรุมกันต่อยก้ามปู   506

เสียงปริพพาชก  คณะแม่น้ำสัปปินี  :  ไม่มีช่องทางที่ใครจะขันสู้พระผู้มีพระภาค   507

เสียงสังคมวิญญูชน :   ทรงปฏิบัติได้เลิศกว่าพวกอื่น (ในหลักธรรมอย่างเดียวกัน)   507

เสียงวัชชิยมาหิตคหบดี :  ทรงเป็นวิภัชชวาที มิใช่เอกสวาที   510

เสียงโปฏฐปาทปริพพาชก "  ทรงบัญญัติหลักเรื่อง "ตถา"   511

เสียงปิโลติกะ ปริพพาชก  :  ทรงมีคุณธรรมลึก จนผู้อื่นได้แต่เพียงอนุมานเอา   512

เสียงปิงคิยานีพรหมณ์ :   ทรงอยู่เหนือคำสรรเสริญของคนธรรมดา   516

เสียงวัสสการพราหมณ์ :  ทรงมีคุณธรรม สูง 4 ประการ   519

เสียงอัตถกามเทพ :  ทรงทราบมุทธาและมุทธาธิบาต   520

เสียงหัตถทเทวบุตร  :  ทรงอัดแออยู่ด้วยบริษัทนานาชนิด   521

เสียงเทวดาบางตน  :   ใครดูหมิ่นความอดทนของพระโคดมก็เท่ากับคนไม่มีตา   522

เสียงท้าวสักกะจอมเทพ :    ทรงมีพระคุณที่ชอบใจเทวดา 8  ประการ   522

เสียงโลหิจจพราหมณ์ :   ทรงมีอนามัยเป็นอย่างดี   525

เสียงโสณฑัณฑพราหมณ์ :   ทรงมีคุณสมบัติสูงทุกประการ   526

เสียงอุตตรมาณพ  :  ทรงประกอบด้วยมหาปุริสลักขณะ 32   530

เสียงอุบาลีคหบดีบุรพนิครนถ์ :  ทรงประกอบด้วยพระพุทธคุณ 100  ประการ   535

เสียงพระเจ้าปเสนทิโกศล  :  ทรงมีคณะสงฆ์ที่ประพฤติพรหมจรรย์ตลอดชีวิต   540

เสียงคณกะโมคคัลลาพราหมณ์  :  ทรงคบและไม่ทรงคบบุคคลเช่นไร   547

เสียงแห่งมาร  :  ทรงตัดรอนอำนาจมารเหมือนเด็กริดรอนก้ามปู   548

ภาค  5

การปรินิพพาน ( 10  เรื่อง)

แปดสิบปียังไม่ฟั่นเฟือง   553

ทรงมีความชราทางกายภาพเหมือนคนทั่วไป   554

ทรงทำหน้าที่พระพุทธเจ้าบริบูรณ์แล้ว   555

เรื่องเบ็ดเตล็ดก่อนหน้าปรินิพพาน

แผ่นดินไหวเนื่องด้วยการปลงอายุสังขาร   564

การปรินิพพาน หรือ การประทับสีหเสยยาครั้งสุดท้าย

แผ่นดินไหวเนื่องด้วยปรินิพพาน   575

เราเห็นพระองค์ได้ ชั่วเวลาที่ยังปรากฏพระกาย   575

การปรินิพพานของพระองค์ คือความทุกข์ร้อนของมหาชน   576

สังเวชนียสถาน ภายหลังพุทธปรินิพพาน   577

ภาค  6

การบำเพ็ญบารมีในอดีตชาติ  ( 20  เรื่อง)

คำชี้แจงเกี่ยวกับภาค 6   581

ต้องท่องเที่ยวมาแล้ว เพราะไม่รู้อริยสัจจ์   582

ตลอดวัฏฏสงสาร ไม่เคยทรงบังเกิดในสุทธาวาส   582

ในวัฏฏสงสาร เคยบูชายัญญ์ และบำเรอไฟ  มาแล้วเป็นอย่างมาก   583

ทิฏฐานุคติแห่งความดี ที่ทรงสั่งสมไว้แต่ภพก่อนๆ   584

เคยทรงบังเกิดเป็นมหาพรหม  สักกะ ฯลฯ   587

ครั้งมีพระชาติเป็น  โชติปาลมาณพ   588

ครั้งมีพระชาติเป็น พระเจ้ามหาสุทัศน์   591

ครั้งมีพระชาติเป็น ปุโรหิต สอนการบูชายัญญ์   594

ครั้งมีพระชาติเป็น พระเจ้ามฆเทวราช   596

ครั้งมีพระชาติเป็น มหาโควินทพราหมณ์   599

ครั้งมีพระชาติเป็น รถการ  ช่างทำรถ   600

ครั้งมีพระชาติเป็น อกิตติดาบส   603

ครั้งมีพระชาติเป็น พระจันทกุมาร   604

ครั้งมีพระชาติเป็น  สังขพราหมณ์   605

ครั้งมีพระชาติเป็น  เวลามพราหมณ์   605

ครั้งมีพระชาติเป็นพระเวสสันดร   607

ครั้งมีพระชาติเป็น มาตังคชฎิล   611

ครั้งมีพระชาติเป็น จูฬโพธิ  611

ครั้งมีพระชาติเป็น เจ้าชายยุธัญชยะ   612

ที่สุดแห่งการท่องเที่ยวของพระองค์   613

ปทานุกรม เริ่มแต่หน้า   615

ลำดับหมวดธรรม  เริ่มแต่หน้า   693




 
< ก่อนหน้า   ถัดไป >
สถิติผู้เยี่ยมชม: 43503095
ขณะนี้มี 3 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

สมัครสมาชิก
เพื่อรับเอกสารเพิ่ม!