Home arrow บทความทั้งหมด arrow หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ arrow สตีเฟ่น ฮอว์กิ้น อัจฉริยะพิการ ผู้ถอดรหัสจักรวาล
Home    Contacts



สตีเฟ่น ฮอว์กิ้น อัจฉริยะพิการ ผู้ถอดรหัสจักรวาล PDF พิมพ์

หน้า 176

การพองตัว (Inflation)

แบบจำลองซึ่งกล่าวว่าเอกภพในระยะเริ่มแรกสุดได้เกิดการขยายตัวอย่างรวดเร็วมากแบบทวีคูณ (เอกซ์โพเนนเชียล) ทำให้ขนาดเพิ่มจากระดับตั้งต้นซึ่งเล็กกว่าโปรตอนไปเป็นขนาดราวผลส้มในเสี้ยววินาที กระบวนการนี้อธิบายข้อเท็จจริงที่ว่ากาลอวกาศมีลักษณะแบบราบ (flat) และเอกภาพมีลักษณะคล้ายกันใสสองฟากฝั่งของท้องฟ้าที่เรียกว่า ปริศนาขอบฟ้า (horizon problem) แนวคิดการพองตัวได้รับการยอมรับให้เป็นแบบจำลองมาตรฐานของเอกภพในระยะเริ่มแรกสุดในราวทศวรรษที่ 1980

หน้า 163-164

กาล-อวกาศ (space-time)

แนวคิดในเชิงรูปธรรมซึ่งเชื่อมโยงที่ว่าง (space – ซึ่งมักจะแปลว่า อวกาศ) และเวลา (time หรือ กาล) เข้าเป็นโครงสร้างหนึ่งเดียวที่มีสี่มิติ แนวคิดนี้ได้รับการเสนอโดยนักคณิตศาสตร์ชื่อ แฮร์มันน์ มิงคอฟสกี (1864-1909) ซึ่งเป็นอาจารย์ของไอน์สไตน์ ผลที่ได้เรียกกันในภายหลังว่า กาล อวกาศ 4 มิติ ของมิงคอฟสกี (Minkowski’s 4D space- time) ทั้งนี้จุดแต่ละจุดในกาล อวกาศเรียกว่า เหตุการณ์ (event) โดยตัวเลข 1 ตัว แทนเวลา และอีก 3 ตัว แทนตำแหน่งในที่ว่าง

มิงคอฟสกีเขียนนำไวในบทความของเขาว่า

มุมมองเกี่ยวกับที่ว่างและเวลา ซึ่งข้าพเจ้าจะแสดงให้ท่านเห็นนี้ เป็นผลสรุปที่ได้จากการทดลองทางฟิสิกส์ และนั่นเองที่ทำให้มันมีความน่าเชื่อถือ ภาพเหล่านี้แตกต่างจากที่เราคุ้นเคยอย่างสิ้นเชิง และนับจากนี้ไป ที่ว่างโดยตัวมันเองและเวลาโดยตัวมันเอง จะค่อย ๆ สลายไปกลายเป็นเพียงแต่เงา และมีเพียงแต่การผสมผสานของที่ว่างและเวลาเท่านั้นที่จะยังคงไว้ซึ่งความเป็นจริงที่ไม่ขึ้นกับเงื่อนไขอื่น

ครั้งแรกที่ไอน์สไตน์รับทราบเกี่ยวกับการตีความเช่นนี้ ตัวเขาเองไม่ค่อยยินดีเท่าใดนัก เพราะว่า ไอน์สไตน์เห็นว่ามิงคอฟสกีไม่ได้สร้างสรรค์อะไรใหม่ เพียงแต่นำเอาผลจากทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษไปทำให้ดูเลิศหรูในเชิงคณิตศาสตร์เท่านั้น แถมยังไม่ได้ให้น้ำหนักกับความหมายทางกายภาพที่นักฟิสิกส์ให้ความสำคัญอย่างสูงในการตีความแนวคิดหนึ่ง ๆ อีกด้วย

ไอน์สไตน์ถึงกับพูดเสียดสีว่า มีนักคณิตศาสตร์คนหนึ่งนำทฤษฎีสัมพัทธภาพไปเขียนใหม่ด้วยภาษาคณิตศาสตร์ จนทำให้นักฟิสิกส์ไม่เข้าใจ!”

แต่เมื่อไอน์สไตน์ต้องการพัฒนาทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ซึ่งมีแนวคิดว่า ความโค้งของกาล อวกาศ ก็คือ ความโน้มถ่วง เขาก็จำเป็นต้องนำแนวคิดเรื่อง  กาล อวกาศ 4 มิติของมิงคอฟสกีมาใช้ (อย่างได้ผล) หลังจากที่ดูถูกแนวคิดนี้มาได้ระยะหนึ่ง  คำ ๆ นี้อาจเขียนว่า spacetime หรือ กาลอวกาศ (ไม่มีเครื่องหมายยัติภังค์ หรือ ‘-’ คั่นตรงกลาง) ก็ได้



 
< ก่อนหน้า   ถัดไป >
สถิติผู้เยี่ยมชม: 48357309

สมัครสมาชิก
เพื่อรับเอกสารเพิ่ม!