ระบบสุริยะ
ดวงอาทิตย์
ดวงจันทร์
ดาวพุธ
ดาวศุกร์
โลก
ดาวอังคาร
ดาวพฤหัสบดี
ดาวเสาร์
ดาวยูเรนัส
ดาวเนปจูน
ดาวพลูโต
ดาวเคราะห์น้อย
ดาวหาง
อุกกาบาต
วัตถุน้ำแข็งไคเปอร์
วัตถุน้ำแข็งไคเปอร์ (Kuiper Belt)

วัตถุน้ำแข็ง 1998WW31 ถ่ายจากหอดูดาว
คานาดา-ฝรั่งเศส -ฮาวายบนเกาะฮาวาย
พบว่ามีลักษณะอยู่กันเป็นคู่

วัตถุน้ำแข็งเหล่านี้
มีวิถีโคจรอยู่ในระนาบใกล้เคียงกับระนาบสุริยวิถี
ที่เหล่าดาวเคราะห์โคจรอยู่รอบดวงอาทิตย์ในระบบสุริยะ นั่นหมายความว่าระบบสุริยะของเรา
มีวงแหวนของก้อนน้ำแข็งล้อมรอบอยู่
ก้อน
น้ำแข็งแต่ละก้อนโคจรรอบดวงอาทิตย์
ครบรอบทุก ๆ 200-300 ปี

ประวัติความเป็นมา
ในปี พ.ศ.2493 นักดาราศาสตร์ชาวเนเธอร์แลนด์ แจน ออร์ด ( Jan Oort ) เป็นผู้เสนอทฤษฎีว่า
ต้องมีแหล่งที่อยู่ของดาวหางจำนวนหลาย ๆ ล้านดวงอยู่ไกลเลยจากดาวเคราะห์ดวงนอก ของระบบสุริยะออกไป โดยห่างจากดวงอาทิตย์ราว 30,000 หน่วยดาราศาสตร์ จนถึง 1 ปีแสง หรือไกลกว่านั้น จึงเรียกถิ่นที่อยู่ของดาวหางตามความคิดนี้ว่า ดงดาวหางของออร์ด เป็นแหล่งที่อยู่ ของ ดาวหางคาบยาว ส่วน ดาวหางคาบสั้น มีวงโคจรเล็กกว่าและเคลื่อนเข้ามาอยู่ในเขต อาณาจักรของระบบสุริยะ น่าจะมาจากแหล่งหนึ่งที่อยู่ใกล้กว่าดงดาวหางของออร์ด


วิถีโคจรของวัตถุน้ำแข็งรอบนอกของระบบสุริยะ
วงสีแดงคือ วัตถุน้ำแข็งเล็ก ๆ ประเภทเดียวกับดาวพลูโต

วงสีน้ำเงินคือวัตถุน้ำแข็งไคเปอร์โดยทั่วไปและวงสีดำคือ
วัตถุน้ำแข็ง
ที่ถูกดีดกระเด็นจนมีวิถีโคจรไกลออกไป


ภาพถ่ายการค้นพบวัตถุน้ำแข็งไคเปอร์
ดวงแรก 1992QB1

ต่อมาในปี พ.ศ.2494 นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน
เจอราร์ด ไคเปอร์ ( Gerard Kuiper ) เสนอทฤษฎี
ใหม่ว่า ในอดีตกาลเมื่อดาวหางบางดวงเคลื่อนเข้า
มาใกล้ดวงอาทิตย์ และผ่านใกล้ดาวเคราะห์ยักษ์
แรงโน้มถ่วงสูง ของดาวเคราะห์ยักษ์จึง "ดูดจับ"
ดาวหางไว้ และเปลี่ยนวิถีโคจรของดาวหางให้เล็ก
ลง โดยมีถิ่นที่อยู่ อยู่ใน บริเวณอาณาเขตแถบหนึ่ง เลยจากวงโคจรของ
ดาวเนปจูนออกไป นับเป็น ระยะห่างจากดวงอาทิตย์ ออกไปราว 30-100
หน่วยดาราศาสตร์ เชื่อว่าเป็นแหล่งที่อยู่ของดาว
หางคาบสั้น ซึ่งเป็นวัตถุน้ำแข็งเล็ก ๆ จำนวนมาก
มาย
และให้ชื่อเป็นเกียรติว่า วงแหวนไคเปอร์

แถบวงแหวนวัตถุน้ำแข็ง ไคเปอร์
ปัจจุบัน ทฤษฎีเรื่องวงแหวนหรือแถบวัตถุน้ำแข็งไคเปอร์ ได้รับการยืนยันว่ามีจริง เนื่องจาก ค้นพบวัตถุน้ำแข็งจำนวนมากมายในบริเวณนี้ ดวงแรกที่ค้นพบคือ 1992 QB1 พบเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ.1992 หรือปี พ.ศ.2535 มีระยะห่างจากดวงอาทิตย์ราว 37-59 หน่วยดาราศาสตร์ มีการค้นพบวัตถุน้ำแข็งไคเปอร์เพิ่มขึ้นทุกปี นับถึงเดือนเมษายน พ.ศ.2545 ค้นพบวัตถุดังกล่าว จำนวนมากกว่า 500 ดวงแล้ว เชื่อว่ามีวัตถุน้ำแข็งขนาดใหญ่กว่า 100 กิโลเมตร อยู่ในแถบวงแหวน ไคเปอร์อย่างน้อย ประมาณ 35,000 ดวง และยังมีขนาดเล็ก ๆ อีกจำนวนมากมาย วัตถุก้อนใหญ่ ที่สุดที่พบในวงแหวนแถบนี้คือ 2000 WR106 มีขนาดราว 900 กิโลเมตร
อ่านข้อมูลเพิ่มเติม :
  ครบรอบ 25 ปี ค้นพบบริวารดาวพลูโต

ค้นข้อมูลเพิ่มเติม :
http://www.seds.org/nineplanets/nineplanets/nineplanets.html
http://solarviews.com/eng/homepage.htm
http://www.planetscapes.com/solar/eng/history.htm
http://nssdc.gsfc.nasa.gov/planetary/chronology.html
http://www.ifa.hawaii.edu/faculty/jewitt/kb/kb.toc.html


< BACK I HOME  I
salin

กลับเข้าหน้าแรก

กลับหน้าแรกโฮมเพจฟิสิกส์ราชมงคล

ครั้งที่

เซ็นสมุดเยี่ยม

บทความพิเศษ