|
|
 |
|
|
|
คติธรรมนำใจให้เบิกบาน
มี
"คติธรรม"ไว้ประจำใจ เพื่อจะได้ใช้เตือนจิต จะคิดสิ่งใดให้ระวัง หากมัว
ประมาทอาจพลาดพลั้ง จะต้องนั่งโศกาอาดูรจนวันตาย ชีวิตคือการต่อสู้ ศัตรูคือยา
กำลัง อุปสรรคคือหนทางแห่งความสำเร็จชีวิตที่ไม่เคยประสบการต่อสู้กับอุปสรรคใดๆ
ย่อมเป็นชีวิตที่อ่อนแอ บุคคลใดไม่เคยมีศัตรูจะเป็นผู้เข้มแข็งมิได้
งานที่สำเร็จราบรื่น
ด้วยดีโดยไม่มีอุปสรรค ย่อมเป็นงานที่ไม่หนักแน่นถาวร
งานใดก็ตามที่สำเร็จด้วย
ความยากลำบาก ย่อมเป็นงานที่มีค่า
น่ายกย่องสรรเสริญและภาคภูมิใจที่สุด!!!!
ดูกรภิกษุทั้งหลาย แสงสว่าง ๔ ประเภทนี้ ๔
ประการเป็นไฉน คือ
แสงสว่างแห่งพระจันทร์ ๑
แสงสว่างแห่งพระอาทิตย์
๑
แสงสว่างแห่งไฟ ๑
แสงสว่างแห่งปัญญา ๑
ดูกรภิกษุทั้งหลาย
แสงสว่าง ๔ ประการนี้แล แสงสว่างแห่งปัญญาเป็นเลิศ
(๓๒/๒๓๓ อาภาวรรค)
เครื่องประดับข้อมือ
คือการให้
เครื่องประดับจิตใจ คือเมตตา
เครื่องประดับคือ
คือเปล่งปิยวาจา
เครื่องประดับหูนั่นหนา คือฟังสิ่งมงคล
(กฤษณาวดี)
โลโกปตฺถมฺภิกา เมตตา
"
เมตตาเป็นเครื่องค้ำจุนโลก "
จิตเมตตา หวังสุข
ทุกถ้วนหน้า
เพื่อนเกิดมา ร่วมสุข ร่วมทุกข์เข็ญ
ผูกไมตรี ทวีรัก
เป็นหลักเกณฑ์
ไม่จองเวร เข่นฆ่า รบรากัน ฯ
มหาปุริสภาวสฺส ลกฺขณํ กรุณาสโห
"
อัชฌาสัยที่ทนไม่ได้เพราะกรุณา เป็นลักษณะของมหาบุรุษ "
กรุณา เผื่อแผ่
เหลียวแลเอื้อ
หวังช่วยเหลือ เพื่อนยาก ลำบากขันธ์
เห็นเพื่อนทุกข์
ทุกข์ด้วย เข้าช่วยพลัน
ให้เพื่อนนั้น พ้นทุกข์ ได้สุขใจ
ฯ
อรติ โลกนาสิกา
" ความริษยา
เป็นเหตุทำโลกให้ฉิบหาย "
มุฑิตา หน้าแย้ม จิตแช่มชื่น
เห็นคนอื่น ดีจริง
ยศยิ่งใหญ่
พลอยปรีดา สาธุโห่ ไชโยชัย
อวยพรให้ เจริญสุข
ทุกครากาลฯ
อุปสนฺโต สุขํ เสติ
" ผู้สงบระงับ
ย่อมอยู่เป็นสุข "
อุเบิกขา เพ่งจ้อง คอยมองเป้า
รวมจิตเข้า ตั้งเที่ยง
ไม่เอียงฐาน
ปรารภกรรม ชั่วดี เป็นตัวการ
ไม่ลนลาน เสริมดี
ป้ายสีใครฯ
ต้นไม ้หนาม และสัตว์ร้าย
หลายชนิด
มันมีพิษมีเขี้ยว และมีเขา
ไม่น่ากลัวเหมือนตัว
พวกคนเรา
ไม่มีเขาไม่มีพิษ แต่ฤทธิ์มัน ร้ายแรง
ธาตุแท้ของน้ำ
ต้องการความใสสะอาด
แต่ดิน ทราย ทำให้ขุ่น
ธาตุแท้ของคน
ต้องการความสงบ
แต่ความโลภ ทำให้วุ่นวาย
....ความขยัน เป็นทางไปสู่ความสำเร็จ...การระมัดระวัง เป็นเกราะป้องกันตัว.....
....น้ำที่ใสที่สุด จะไม่มีปลา...คนที่ถี่ถ้วนสุดขีด จะขาดคนสนิท.....
แม้นผิดพลาดคลาดไปจากความหวัง
ไม่สมดังเจตจำนงที่คงหมาย
จะขออยู่สู้ต่อไปไม่ขอคลาย
ถ้าไม่ตายคงต้องสมอารมณ์ปอง
" ชีวิตเหมือนเรือน้อยล่องลอยอยู่
ต้องต่อสู้แรงลมผสมคลื่น
ต้องทนทานหวานสู้อมขมสู้กลืน ต้องทนฝืนยิ้มได้
เมื่อภัยมา "
พล.ต.หลวงวิจิตรวาทการ
"
อย่าถามว่าประเทศจะให้อะไรแก่ท่าน
แต่จงถามว่าท่านจะให้อะไรแก่ประเทศ
"
(ประธานาธิบดีเคนเนดี้
แห่งสหรัฐอเมริกา)
"
เรียนรู้ ต่อสู้มายา
ก้าวไปข้างหน้า เข้าหามวลชน
ชีวิต
อุทิศยอมตน
ฝ่าความสับสน เพื่อผลประชา "
(จีรนันท์ พิตรปรีชา)
มนุษย์มีดีที่ใจสูง
เปรียบนกยุงมีดีที่แววขน
ถ้าใจต่ำเป็นได้เพียงคน
ไม่สมควรที่ตนได้เกิดมา
กล้วยไม้ออกดอกช้า ฉันใด
การศึกษาเป็นไป
เช่นนั้น
แต่ดอกออกคราวใด งามเด่น
งานสั่งสอนปลูกปั้น เสร็จแล้ว
แสนงามแล
(ป.มาลากุล)
มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท
อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์
มีน้อยใช้น้อยค่อยบรรจง
อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนาน
สุนทรภู่
ดอกไม้หากจะบาน เมื่อถึงกาล
มันบานแน่
ไม่ต้องแส่ แกะให้บาน จะพาลเฉา
ทำอะไร เร่งไม่ได้
ตามใจเรา
แต่ต้องเฝ้า ดูรักษา ผลมาเอง
(ประโพธ เปาโลหิตย์)
|
-จง- |
|
|
-จง- |
|
|
-จง- |
|
|
จงลืมบุญคุณที่เราทำ แต่จงจำบุญคุณที่เขาให้ไว้ เทพ คนไม่ดี
มักสนใจความไม่ดีของคนอื่น พอเขาชั่ว
ก็ติเตียน นิรนาม หลังตาย ผมอยากให้ประชาชนถามว่า
ทำไมไม่มีอนุสาวรีย์ให้ผม คาโต ผู้พ่อ เป็นการง่ายยิ้มได้ไม่ต้องฝืน
เมื่อชีพชื่นเหมือนบรรเลงเพลงสวรรค์ พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ ชื่อเสียงเหมือนไอน้ำ ความดังคืออุบัติเหตุ และเงินมีปีก นิรนาม การที่จะรักมนุษยชาติทั้งมวล เป็นเรื่องง่ายดายยิ่งกว่าจะรักเพื่อนบ้านของเราสักคน อีริค ฮอฟเฟอร์ |
| สุขทุกข์ | อยู่ที่ใจ | มิใช่หรือ |
| เพราะใจถือ | จึงเป็นทุกข์ | ไม่สุขใส |
| ใจไม่ถือ | จึงเป็นสุข | ไม่ทุกข์ใจ |
| เราอยากได้ | ความสุข | หรือทุกข์นา |
|
พระศาสนโสภณ (แจ่ม จตฺตสลฺโล) | ||
| ถ้าเราได้ | ทุกอย่าง | ดั่งที่คิด |
| สิ้นชีวิต | จะเอาของ | กองที่ไหน |
| จะได้บ้าง | เสียบ้าง | ช่างปะไร |
| เราตั้งใจ | ทำงาน | เท่านั้นพอ |
|
นิรนาม | ||
| อันสตรี | ไม่มีศีล | ก็สิ้นสวย |
| บุรุษด้วย | ไม่มีศีล | ก็สิ้นศรี |
| อันนักบวช | ไม่มีศีล | ก็สิ้นดี |
| ข้าราชการ | ศีลไม่มี | ก็เลวทราม |
|
นิรนาม | ||
| อยู่คนเดียว | ให้ระวัง | ยั้งความคิด |
| อยู่ท่ามกลาง | หมู่มิตร | ให้ระวังยั้งคำขาน |
| อยู่ร่วมราชย์ | เคารพตั้ง | ระวังการณ์ |
| อยู่ร่วมพาล | ให้ระวัง | ทุกอย่างเอย |
|
นิรนาม | ||
| เมื่อความรู้ | ยอดเยี่ยม | สูงเทียมเมฆ |
| แต่คุณธรรม | ต่ำเฉก | ยอดหญ้านั่น |
| อาจเสกสร้าง | มิจฉา | สารพัน |
| ด้วยจิตอัน | ไร้อาย | ในโลกา |
| แม้คุณธรรม | สูงเยี่ยม | ถึงเทียมเมฆ |
| แต่ความรู้ | ต่ำเฉก | เช่นยอดหญ้า |
| ย่อมเป็นเหยื่อ | ทรชน | จนอุรา |
| ด้วยปัญญา | อ่อนด้อย | น่าน้อยใจ |
| หากความรู้ | สูงล้ำ | คุณธรรมเลิศ |
| แสนประเสริฐ | กอปรกิจ | วินิจฉัย |
| จะพัฒนา | ประชาราษฎร์ | ทั้งฃาติไทย |
| ต้องฝึกให้ | ความรู้ | คู่คุณธรรม |
|
อ.อำไพ สุจริตกุล | ||
| ภพใหม่ | นั้นสำคัญ | กว่าปีใหม่ |
| เสบียงบุญ | เตรียมไว้ | ไม่ใจหาย |
| อีกไม่นาน | หรอกหนอ | ก็วางวาย |
| ชีวิตร้าย | หรือดี | อยู่ที่เรา |
|
นิรนาม | ||
| เขามีส่วน | เลวบ้าง | ช่างเขาเถิด |
| จงเลือกเอา | ส่วนดี | เขามีอยู่ |
| เป็นประโยชน์ | โลกบ้าง | ยังน่าดู |
| เรื่องไม่ดี | อย่าไปรู้ | ของเขาเลย |
| อันจะหา | คนที่ดี | แต่ส่วนเดียว |
| อย่ามัวเที่ยว | หาไป | สหายเอ๋ย |
| เหมือนเที่ยวหา | หนวดเต่า | ตายเปล่าเอย |
| ฝึกจนเคย | เห็นแต่ดี | มีคุณจริง |
|
พุทธทาส | ||
| เขามีส่วน | ดีบ้าง | ช่างหัวมัน |
| จงเลือกคั้น | เอาส่วนเหลว | มันเลวอยู่ |
| แผ่ประจาน | โลกบ้าง | โอ้ ! น่าดู |
| เรื่องดีๆ | อย่าไปรู้ | ของมันเลย |
| อันจะหา | คนที่เลว | แค่นิดเดียว |
| อย่ามัวเที่ยว | หาไป | สหายเอ๋ย |
| เหมือนเที่ยวหา | หางฝี | ตายฟรีเอย |
| ฝึกจนเคย | เห็นแต่ชั่ว | มืดมัวจริง |
|
โมหทาส | ||
ทำอะไรไม่ผิดเลย ก็คือไม่ทำอะไรเลย
" DO NO WRONG IS DO NOTHING "
'''''''
จงระลึกถึงคติพจน์ว่า " Do no wrong is do nothing " ทำอะไรไม่ผิดเลย
ก็คือ ไม่ทำอะไรเลย !!
ความผิดนี้แหละเป็นครูอย่างดี ควรจะรู้สึกบุญคุณของตัวเองที่ทำอะไรผิด
พลาด และควรสบายใจที่ได้พบกับอาจารย์ผู้วิเศษคือความผิด จะได้ตรงกับ คำว่า
" เจ็บแล้วต้องจำ!! " ตัวทำเอง ผิดเอง นี้แหละเป็นอาจารย์ผู้วิเศษเป็น Good example
ยังคงอยู่ คอยกระซิบเตือนใจอยู่เสมอทุกขณะว่า " ระวัง! อย่าประมาทนะ! อย่าให้ผิด
พลาดเช่นนั้นอีกนะ! "
ผิดหนึ่งพึงจดไว้ ในสมอง
เร่งระวังผิดสอง ภายหน้า
สามผิดเร่งคิดตรอง จงหนัก เพื่อนเอย
ถึงสี่อีกทีห้า หกซ้ำอภัยไฉน !!
จงสังเกตพิจารณาดูให้ดีเถิด จะเห็นได้ว่า นักค้นคว้าวิทยาศาสตร์
ทางโลกก็ดี และท่านผู้วิเศษที่เป็นศาสดราจารย์ในทางธรรมทั้งหลายก็ดี ล้วน
แต่ผ่านพ้นอุปสรรคความผิดพลาดนับครั้งไม่ถ้วนมาแล้วด้วยกันทุกท่าน...
ท่านผู้ให้แสงสว่าง
" ล้มเพราะก้าวไปข้างหน้า ดีกว่ายืนเต๊ะท่าอยู่กับที่ "
" คนเราจะขึ้นสูงได้ ก็ต้องย่อให้ต่ำสุดเสียก่อน "
จงเรียน เพื่อรู้
จงดู เพื่อจำ
จงทำ เพื่อชำนาญ.
" ความรักทำให้คนเป็นกวี ความทุกข์ทำให้คนเป็นปรัชญา "
" นกที่ตื่นแต่เช้ามักจะได้หนอนที่อร่อยที่สุด "
| " ตั้งสติให้ดี มีใจมุ่งมั่น ปัญหาพลันเห็นกระจ่าง ย่างก้าวให้ถูกทาง " | |||||||||
| ทรัพย์สมบัติส่งได้แค่โรงพยาบาล | |||||||||
| ลูกหลานส่งได้แค่เชิงตะกอน | |||||||||
| บาปบุญเป็นทุนรอนส่งให้ถึงภพหน้า | |||||||||
| ทุกข์มันเกิดจากเหตุ ..ถ้าเรากำจัดเหตุแห่งทุกข์ได้ .ทุกข์ก็จะไม่เกิด | |||||||||
| ฉลาดอย่างไม่ซื่อ ก็ คือฉลาดไปเข้าคุก เข้าตะราง สุดปลายทางก็คือ ..นรก | |||||||||
| ถ้าซื่ออย่างไม่ฉลาด ก็คือ เซ่อ เหมือนคนละเมอเดินไปตกบันได ตาย | |||||||||
| ผู้กินอยู่เกินพอดี จงเตรียมตัวไว้ให้เต็มที่ เพื่อพบกับความไม่มีอะไรจะกิน | |||||||||
| พุทธทาสภิกขุ | |||||||||
| สำนักสวนโมกขพลาราม | |||||||||
| อ.ไชยา จ.สุราษฎร์ธานี | |||||||||
| " ถ้าใครหลงครูหลงตำรา จิตใจไม่มีทางสงบ ไม่มีทางพ้นทุกข์ | |||||||||
| แต่เราจะทำให้จิตสงบ หรือพ้นทุกข์ได้ ต้องอาศัยครู อาศัยตำรา " | |||||||||
| หลวงปู่ดุลย์ อตุโล | |||||||||
| วัดบูรพาราม สุรินทร์ | |||||||||
| อันว่าไม้จันทร์นั้น แม้จะแห้งก็ไม่ทิ้งกลิ่น | |||||||||
| หัสดินก้าวลงสู่สนามรบแล้วไม่ทิ้งลีลา | |||||||||
| อ้อยแม้เข้าสู่หีบยนต์แล้วย่อมไม่ทิ้งรสหวาน | |||||||||
| บัณฑิตแม้จะประสพกับปัญหาของชีวิต | |||||||||
| หรือได้รับความทุกข์ยากลำบากสักปานใดก็ไม่ทิ้งธรรม.. | |||||||||
| โกรธคนอื่นเขาเหมือนจุดไฟเผาตัวเอง | |||||||||
| เมตตาคนอื่นเหมือนสร้างบ้านให้ตัวเอง | |||||||||
| ถ้าทำงานมุ่งเพื่อตัว | |||||||||
| จะหมองมัวชั่วชีวิต | |||||||||
| ถ้าทำงานเพื่ออุทิศ | |||||||||
| สิ้นชีวิตชื่อยังอยู่ . | |||||||||
