8. ถูกไต่สวนลับๆ

ท่าเรือสุเอซ

      นักสืบฟิกซ์  ดักพบปาสปะตูหน้ากงสุล  ดึงตัวเขาไปพูดกันในที่ลับแห่งหนึ่ง

      “แกชอบสุเอชนี่ไหม ?”

      “เราเดินทางกันเร็วเกินไปกว่าจะสนใจว่าเรามาอยู่ที่ใดครับ”

      “ถ้างั้นก็หมายความว่า  เรามาถึงทวีปแอฟริกาแล้วนะสิ !”     ปาสปะตูร้องออกมา  “ผมคิดว่า ผมกับนายจะออกเดินทางมาไม่ไกลกว่าเมืองปารีสเสียอีก  ผมชอบอยู่ที่กรุงปารีสมากกว่า  ถึงกระนั้น เราก็ต้องรีบเดินทางกันออกมาอย่างกระทันหันเลยละ”

      “แกคงรีบมากสินะ”

      “ไอ้ผมเองน่ะ  ก็ไม่ได้รีบร้อนอะไรนักหรอก  นายของผมสิครับ  รีบเสียจนเราไม่ได้จัดกระเป๋ากัน นอกจากกระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็กที่บรรจุเสื้อสองสามชิ้น  ผมต้องไปหาซื้อเสื้อผ้าที่น่านี่เสียก่อนล่ะ”

      นักสืบฟิกส์  เต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนตื่นเต้นกับเรื่องที่คนใช้พูดออกมา  เขาเชื่อแน่ว่าปาสปะตูจะต้องมีเวลาเหลืออีกมากก่อนจะซื้อเสื้อผ้าได้

      “นี่มันเพิ่งเทียงตรงนี่น่า”  นักสืบฟิกซ์เอ่ยขึ้น

      “ที่จริงแล้ว เหลืออีกแปดนาที  ก่อนสิบโมงเช้าเท่านั้นเองนี่ครับ”  ปาสปะตูค้าน

      “นาฬิกาของแกมันช้าเกินไป”  ฟิกซ์พูด

      “เป็นไปไม่ได้หรอกครับ”

      “ถ้าเช่นนั้นแกก็คงตั้งเวลามาจากกรุงลอนดอน  ซึ่งช้ากว่าที่นี่ 2 ชั่วโมงน่ะสิ  แกควรตั้งเวลาเสียใหม่ตอนที่เดินทางออกจากประเทศอังกฤษมานะ”

      “ตั้งใหม่น่ะรึ  ไม่มีทางละครับ”

      “ถ้างั้น  เวลาของแกก็จะไม่ตรงกับตำแหน่งเวลาของดวงอาทิตย์น่ะสิ”

      “ดวงอาทิตย์ห่วย ๆ !”  เขาพูดหยิบนาฬิกาใส่เข้าไว้ในกระเป๋าตามเดิม

      “แกออกจากกรุงลอนดอนอย่างรีบด่วนเชียวรึ?”   ฟิกซ์ร้องถามขึ้นอีก

      “คุณคงไม่เชื่อหรอก  พนันได้เลย  นายของผมกลับมาจากคลับเอาเมื่อตอนสองทุ่ม ไม่ถึงชั่วโมงเราก็เผ่นจากลอนดอนออกมาเลย”

      “นายของแกเขาจะเดินทางไปไหนกันล่ะ”

      “ก็เดินทางรอบโลกใน 80 วันน่ะสิ !  นายว่า  เขาพนันเงินเอาไว้  และคิดว่าทำได้  แต่มันบ้าเกินกว่าจะเชื่อได้จริงไหมครับ  มีอะไรแปลกประหลาด ๆ เกิดขึ้นได้เสมอละ”

      “ฮ่ะ ! ถ้างั้น  คุณฟ้อกก์ก็เป็นคนแปลกน่ะสิ!”

      “ใช่ครับ  แปลกมาก”

      “เขารวยรึ?”

      “คงงั้น  เขามีพันธบัตรอยู่กับตัวมากตอนนี้  ยิ่งกว่านั้นเขายังตบรางวัลให้กัปตันเรือมองโกเลียถ้าแล่นเรือไปอินเดียตรงเวลาได้  เอ้อ… บอมเบย์นี่มันไกลจากที่นี่มากไหมครับ”

      “ฮึ ไกลมากทีเดียว”  ฟิกซ์ตอบ  “ใช้เวลาเดินทางถึง 10 วัน ทีเดียว”

      “ตายละวา…”  ปาสปะตูถอนใจยาว  “ท่อแก๊สทำความอุ่นเปิดทิ้งไว้  คงอีกนานกว่าจะกลับไปได้  ค่าแก๊สคงมากกว่าเงินเดือนที่ผมจะได้รับจากนายเสียอีก”

      ฟิกซ์หาได้สนใจกับคำกล่าวเหล่านี้ไม่  เขารีบเดินละตรงไปสู่ถนนกงสุลทันที

      “ผมแน่ใจว่าพบนักปล้นนั่นแล้ว”  เขาร้องเสียงดัง

      “เขาแสร้งวางแผนเป็นพนันกับเพื่อนว่าออกเดินทางรอบโลกในเวลา 80 วัน เฮอะ!”

       “เขาเป็นบุคคลที่น่าทึ่งมากจริง ๆ “  ท่านกงสุลพูด  “ไม่งั้น เขาก็คงหนีการติดตามของตำรวจกลับไปกรุงลอนดอนเสียแล้วละ”

      นักสืบฟิกซ์ ตัดสินใจตามฟ้อกก์ไปยังบอมเบย์อีกครั้ง  เขาโทรเลขแจ้งไปยังกรุงลอนดอน  ขอให้ส่งหมายจับคนร้ายไปที่อินเดียด้วย และแล้วเขาก็ขึ้นไปบนเรือกลไฟ  “มองโกเลีย”  ติดตามฟ้อกก์ไปในเส้นทางเดียวกันทันที

ความลับไม่น่าเชื่อ

นักสืบฟิกซ์ขึ้นเรือ  "มองโกเลีย"  ติดตามไปด้วย