3ุึ5. ความเศร้าของผู้แพ้

เหลือเงินไม่กี่ปอนด์

    ฟิลลีส ฟ้อกก์ นั่งอยู่อย่างสงบ  แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็อดที่จะนึกถึงความพ่ายแพ้ทุกสิ่ง  นึกถึงนักสืบฟิกซ์ผู้โง่เขลา  ที่ทำลายความหวังของเขาทั้งหมดหลังจากเดินทางมารอบโลก  ต้องฝ่าฟันอันตรายต่าง ๆ มากมาย  เขามีเงินเหลืออยู่เพียงไม่กี่ปอนด์เท่านั้น   ส่วนเงินของเขา 20,000 ปอนด์ในธนาคาร ก็แพ้ต่อการพนันจนหมดสิ้น  และถึงแม้ว่าเขาจะชนะพนัน  เขาก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรขึ้นมามากมายนักเลย  เพราะค่าใช้จ่ายในการเดินทางที่ผ่านมาเขาจ่ายไปมากกว่าครึ่งหนึ่งของเงินที่เขามีอยู่ทั้งหมดเสียอีก

     อูดานั่งอยู่ในห้องของฟ้อกก์  สำหรับปาสปะตู  เมื่อกลับถึงห้อง  เขาก็รีบปิดแก๊สที่เปิดทิ้งไว้ถึง 80 วันที่ผ่านมา  มีใบเสร็จรับเงินรอเขาอยู่ในตู้รับจดหมาย

     ฟ้อกก์ เข้านอนเวลาเที่ยงคืนตามปกติของเขา  แต่ไม่มีใครรู้ว่า เขาจะข่มตาหลับลงได้หรือไม่ วันรุ่งขึ้นฟ้อกก์ไม่ได้ไปที่คลับปฏิรูปในเวลา 11.30 น.   ตามปกติที่เขาเคยปฏิบัติมาตลอด  นอกจากจะนั่งอย่างเซื่องซึมภายในห้องของเขาเอง  จนกระทั่งเวลาทุ่มครึ่ง  เขาก็เดินลงมาจากห้องชั้นบน  เพื่อพูดเรื่องบางอย่างกับอูดา

     “ยกโทษให้ผมด้วยเถอะ  อูดา  ที่ผมพาคุณมาที่ประเทศอังกฤษ”   ฟ้อกก์เอ่ยขึ้นช้า ๆ   “ตอนที่ผมนำคุณออกมาจากประเทศอินเดีย  ผมยังร่ำรวย  และคิดว่าสามารถปกป้องดูแลคุณได้อย่างดี  ผมจะยอมให้คุณเป็นอิสระอีกครั้ง  ผมทำตามคำสัญญาที่คิดไว้ไม่ได้แล้ว  ผมพินาศหมดทุกอย่างแล้ว  อูดา”

     “ฉันต่างหากล่ะคะ  ที่จะร้องขอโทษต่อคุณ  คุณฟ้อกก์  เพราะคุณเข้ามาช่วยฉัน  ทำให้การเดินทางของคุณต้องล่าช้าออกไป  ทำให้คุณแพ้พนันในที่สุด”

     “แต่ว่าอูดา  ถ้าคุณยังขืนอยู่ที่ประเทศอินเดีย  คุณก็ต้องถูกฆ่าตายอย่างแน่นอน  ผมเป็นผู้นำคุณมาสู่ที่ที่ปลอดภัย  ผมยังหวังว่า  เงินจำนวนน้อยที่ผมมีอยู่  คงช่วยเหลือคุณได้”

     “แต่คุณจะเป็นอย่างไร  หลังจากนี้ล่ะคะ”

     “ผมไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว  อูดา”

     “บางที  เพื่อนของคุณอาจช่วยคุณได้”

     “ผมไม่เคยมีเพื่อนมาก่อน”

     “แล้วญาติพี่น้องของคุณล่ะคะ?”

     “ตอนนี้  ผมไม่มีญาติพี่น้องหลงเหลืออีกแล้ว”

ผมไม่มีอะไรเหลืออีกแล้ว

     “โอ…น่าเห็นใจคุณจริง ๆ  ไม่มีใครที่จะอยู่เป็นเพื่อนปลอบใจคุณได้เลย”  ทันใดนั้น  อูดาก็ตรงเข้ากุมมือของฟิลลีส  ฟ้อกก์ เอาไว้  “คุณต้องการญาติและเพื่อนสนิทสักคนไหมล่ะคะ  จะรังเกียจไหม  ถ้าจะรับฉันไว้เป็นภรรยาของคุณตลอดไป ?”

     ริมฝีปากของฟ้อกก์สั่นระริก  ดวงตาของเขาเบิกกว้าง  “ผมรักคุณ”  ฟ้อกก์เอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง

     ฟ้อกก์  สั่งให้ปาสปะตามตามตัวบาทหลวง  ซามูเอล  วิลสัน  สำหรับการแต่งงานขึ้นในทันทีนั้นเอง

     “นายจะแต่งงานเมื่อไหร่ครับ ?”  ปาสปะตูร้องถาม

     “พรุ่งนี้  วันจันทร์พรุ่งนี้”  ฟ้อกก์ตอบ                       

     ปาสปะตูถลันออกจากบ้าน  ตรงไปหายังบาทหลวงในทันใด  ขณะนั้นเวลา 8.00 น. เศษของยามค่ำ

จะรังเกียจไหม  ถ้าจะรับฉันเป็นภรรยา