32. ความหวังสุดท้าย

รถม้าในนิวยอร์ค

     อันที่จริง  เรือไชน่านับเป็นความหวังสุดท้ายของฟิลลีส ฟ้อกก์ ที่จะทำให้เขาชนะพนันได้ กลับเคลื่อนออกไปก่อนหน้าอย่างน่าเศร้าใจ  แต่ฟ้อกก์ก็ยังคงสงบเยือกเย็นอยู่เช่นเดิม  เขาว่าจ้างรถม้าไปยังโรงแรมนิโคลาสที่
บรอดเวย์   ฟิลลีส ฟ้อกก์ พักผ่อนที่โรงแรมนั้นอย่างสุขสบาย   แต่คนอื่น ๆ ในขบวนเดินทาง ผิดหวังเกินกว่าจะข่มตาหลับลงไปได้

     วันที่ 12 ธันวาคม  วันรุ่งขึ้นถัดมา เหลือเวลาอยู่อีก 9 วัน ตามกำหนดเวลานัดพนันเอาไว้   ฟ้อกก์จะต้องกลับไปที่คลับปฏิรูปในวันที่ 21 ธันวาคม  ให้ตรงตามนัดหมายให้ได้  บัดนี้ สุภาพบุรุษผู้เคร่งครัดขรึมซึ่งเดินทางมากว่าค่อนโลก  กำลังตกที่นั่งลำบากเสียแล้ว…

     ทันทีที่สั่งให้อูดาและปาสปะตูเตรียมเดินทางออกจากกรุงนิวยอร์ค  ฟ้อกก์ก็เดินทางไปที่ท่าเรือทันที   เมื่อพบว่ามีเรือลำหนึ่งกำลังจะแล่นออกจากท่า  ฟ้อกก์ก็ปีนขึ้นเรือนั้นไปทันใด

     “ผมชื่อฟิลลีส  ฟ้อกก์  มาจากกรุงลอนดอน”   ฟ้อกก์เอ่ยทักทายกัปตันเรือขึ้น

     “ผมชื่อ  แอนดรูว์  สปีดี้  เป็นกัปตันเรือเอ็นเรียตต้าลำนี้ครับ”

     “คุณกำลังออกเรือใช่ไหมครับ ?”

     “ใช่  ในชั่วโมงนี้แหละครับ”

     “เรือคุณแล่นไปได้เร็วไหมล่ะครับ”

     “ก็คงราว ๆ  11 หรือ 12 น็อตนี่แหละ”

     “ดีมาก !   คุณจะยอมรับผมกับคนของผมอีกสามคนเดินทางไปท่าลิเวอร์พูล ไหมล่ะครับ ?”

กัปตันสปีดี้ไม่ยอมรับคนโดยสาร

     “ไม่ได้หรอก   ผมกำลังจะเดินทางไปที่ท่าบอร์โดซ์  ประเทศฝรั่งเศสอยู่  ยิ่งกว่านั้น  ผมก็ไม่เคยรับ
ผู้โดยสารคนใดมาก่อนเลย  พวกเขาทำให้ผมยุ่งยาก”

     “เงินจะทำให้คุณเปลี่ยนใจขึ้นมาบ้างไหมล่ะ ?”  ฟ้อกก์ร้องถาม  พยายามตบรางวัลให้กับทุกคนที่ทำให้เขาเดินทางไปได้อย่างรวดเร็วทันกำหนดนัดตามเวลาได้

     “เงินไม่มีความหมายสำหรับผมหรอก”  เสียงกัปตันร้องตอบอย่างหนักแน่น

     “ถ้าคุณไม่ยอมรับพวกผมเดินทางไปด้วย  งั้นผมจะขอซื้อเรือลำนี้ของคุณเสียเลย”

     “ไม่ได้หรอกครับ”

     “ถ้างั้นคุณจะพาผมไปที่ท่าบอร์โดซ์ด้วยจะได้ไหมล่ะ ?”

     “ไม่หรอก  แม้คุณจะจ่ายให้ผมถึง 200 เหรียญก็ตาม !”

     “ผมยินดีจ่ายให้คุณ 2,000 เลยทีเดียว !”

     “คนละ 2,000 เหรียญน่ะรึ ?  ผมมีลูกเรืออยู่ถึงสี่คนเทียวนะครับ !”

     “ผมจ่ายให้ทุกคนเลย”

     “ตกลง”  กัปตันร้องตอบ  “ผมจะแล่นเรือออกเวลา 9 โมงเช้า”

     “ผมจะเตรียมตัวให้พร้อม”  ฟ้อกก์ตอบ

     เวลา 8.30 น. ฟ้อกก์  อูดา ปาสปะตู  และนักสืบฟิกซ์ ก็เตรียมตัวพร้อมเดินทาง  ทั้งหมดตรงไปที่เรือเอ็นเรียตต้า  จนเมื่อนักสืบฟิกซ์ได้ทราบข่าวว่าฟ้อกก์จ่ายค่าเดินทางในครั้งนี้ไปเท่าใด  ใจของเขาก็วูบต่ำไปตามราคาที่ว่านั้นด้วย  ฟิกซ์คิดว่า ฟ้อกก์คงไม่มีเงินเหลืออยู่สักแดง ถ้าเขาถูกจับกุมที่อังกฤษ

     แล้วส่วนแบ่งเงินรางวัลนำจับของเขาล่ะ ?  จะยังเหลืออยู่เท่าใดได้…

จ่าย  2000  เหรียญต่อลูกเรือหนึ่งคน