31. ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ

เจ้าหญิงอูดาโผสะอื้น

     “รถไฟไปไหนเสียแล้วล่ะ ?”  เสียงฟ้อกก์ร้องถามขึ้นเมื่อกลับมาถึง

     “ไปแล้วค่ะ…”   เสียงอูดาตอบแผ่วเบา  เธอโผเข้าไปสะอื้นกับอกของปาสปะตูอย่างเศร้าใจ

     “จะมีรถไฟผ่านมาที่นี่อีกเมื่อไหร่ครับ”

     “จนกว่าจะถึงเย็นวันนี้”

     ฟ้อกก์เหลือเวลาอยู่เพียง 20 ชั่วโมงตามหมายเวลาเดิมเขาจะต้องไปให้ถึงกรุงนิวยอร์คสามทุ่มในวันที่ 11 พฤศจิกายน  เพื่อจับเรือไปยังท่าเรือลิเวอร์พูลให้ได้

     “ถ้าคุณรีบร้อนที่จะเดินทางมากนักละก้อ  บางทีผมอาจจะช่วยคุณขึ้นมาได้บ้าง” เสียงของนักสืบฟิกซ์ร้องขึ้น  ฟ้อกก์ยินยอมให้ฟิกซ์ช่วยเหลือ   ฟ้อกก์ให้อูดาอยู่ที่ป้อม ส่วนเขาเดินตามนักสืบฟิกซ์ออกไป

     “คุณคิดแผนการอะไรอยู่ในใจรึ  คุณฟิกซ์ ?”

     “ผมคิดขึ้นมาได้ว่าผมรู้จักคนอเมริกันคนหนึ่งชื่อ  มูราจ์  เขามีเลื่อนลากอยู่เครื่องหนึ่งติดใบกินลม เลื่อนไปได้ !  เขาจะช่วยให้เราเดินทางไปที่เมืองโอมาฮาได้  ที่นั่นพวกเราจะจับรถไฟไปยังกรุงนิวยอร์คได้ไม่ยาก !”

เลื่อนลาก

     เลื่อนที่ว่า สร้างขึ้นไว้เพื่อนำผู้โดยสารเดินทางจากสถานีหนึ่งไปยังสถานีหนึ่ง ในยามที่หิมะลงหนาทึบ ยากต่อการเดินทางไปสถานีรถไฟได้  และยิ่งลมจากทุ่งแพรี่ที่พัดแรงเช่นนี้ ยิ่งทำให้ใบเลื่อนกินลมวิ่งไปได้เร็วราวกับรถไฟด้วยเลยทีเดียว

     เวลา 8.00 น. เช้า เลื่อนก็เตรียมพร้อมจะออกวิ่ง กลุ่มเดินทางของฟ้อกก์สวมเสื้อคลุมหนา ป้องกันความหนาวเย็น  ใบถูกติดไว้  ทันทีนั้น ด้วยลมที่พัดกรรโชกเหนือทุ่งอย่างแรง  ทำให้เลื่อนออกวิ่งไปด้วยความเร็วถึง 40 ไมล์ต่อชั่วโมงทีเดียว  จากระยะทางป้อมเกียร์เนย์สู่สถานีรถไฟที่เมืองโอมาฮานั้นยาวถึง 200 ไมล์    แต่โชคดีที่ว่า เลื่อนสามารถพานักเดินทางของเราแล่นไปด้วยความเร็ว และถึงจุดหมายได้อย่างปลอดภัยในเวลาเพียง 5 ชั่วโมง เท่านั้น!

     ในระหว่างทางที่ผ่านมา  ทุกคนก็ต้องหนาวเย็นกับอากาศเย็นเยียบบาดกระดูก  มีเสียงสุนัขจิ้งจอกหอนตลอดระหว่างทาง  ปาสปะตูกุมปืนมั่น พร้อมจะยิงออกไปได้เมื่อจำเป็น

     เลื่อนแล่นไปถึงเมืองโอมาฮาเอาตอนเที่ยง  ฟ้อกก์ยื่นเงินรางวัลให้กับมูราจ์  เจ้าของเลื่อนแล้วเดินทางอย่างเร่งรีบไปยังสถานีรถไฟ   ฟ้อกก์จับรถไฟไปยังเมืองชิคาโก  ซึ่งจะมีรถไฟอีกขบวนเดินทางระยะยาว 900 ไมล์ ไปถึงนิวยอร์คได้

     เวลา 11.15 น.  ของยามค่ำในวันที่ 11 เดือนธันวาคม  ทั้งฟ้อกก์  ปาสปะตู  อูดาและนักสืบฟิกซ์ ก็เดินทางมาถึงท่าเรือกรุงนิวยอร์ค  ถึงกระนั้นก็ตาม พวกเขาก็พบว่าเรือไชน่าซึ่งเป็นเรือด่วนจะเดินทางไปยังลิเวอร์พูลนั้น ได้เคลื่อนออกจากท่าไปก่อนหน้าที่พวกเขาจะมาถึงเพียง  45 นาที มานี้เท่านั้นเอง !

ข้ามทุ่งแพรี่ถึงเมืองโอมาฮาด้วยเลื่อน