30. เชลยอินเดียน

ปาสปะตูเสี่ยงตายที่จะหยุดรถไฟ

     ด้วยร่างของปาสปะตูที่ห้อยยึดอยู่กับโซ่ร้อยใต้โบกี้  ทำให้เขาสามารถคืบคลานร่างจากโบกี้หลังไปยังด้านหน้าของรถไฟได้โดยไม่ลำบาก  เขาปลอดโซ่หัวจักรออกจากโบกี้โดยสาร  แต่ร่างของปาสปะตูก็ติดไปกับหัวจักร  เมื่อโบกี้โดยสารหยุดลงที่ป้อมเกียร์เนย์  ร่างของปาสปะตูกับผู้โดยสารอีกสองคนก็ติดไปกับส่วนหัวนั้นด้วย !

     พวกอินเดียนที่ขี่ม้าหนีป้อมทหารออกไป  เห็นร่างของคนทั้งสามติดไปกับหัวจักร  จึงจับเป็นเชลยเอาไว้เสียทั้งหมดทันที !

     “ผมต้องตามหาปาสปะตูให้ได้  ไม่ว่าเป็นหรือว่าตายก็ตามที !”  ฟิลลีส ฟ้อกก์ร้องตะโกนกับอูดา

     ถึงแม้ว่า การตามหาปาสปะตูจะทำให้เขาสูญเสียเงินพนันถึง 20,000 ปอนด์  ต้องทำให้การเดินทางล่าไปก็ตาม  แต่ฟิลลีส ฟ้อกก์จะยอมทิ้งคนรับใช้ที่ซื่อสัตย์เช่นปาสปะตูไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด !”

     “ผู้โดยสารสามคนตกเป็นเชลยอินเดียนอยู่ครับ”  ฟ้อกก์บอกให้ผู้บังคับการป้อมเกียร์เนย์ได้รับรู้  “คุณจะออกไปตามพวกเผ่าชิโอซ์ไหมครับ ?”

     “ผมทำเช่นนั้นไม่ได้หรอก  ผมต้องอยู่ที่นี่เพื่อป้องกันป้อมจากการโจมตีของพวกอินเดียนเอาไว้”

     “แต่ชีวิตของคนทั้งสามนั่นกำลังตกอยู่ในอันตรายนะครับ !”

     “ก็อาจจะจริงอย่างที่คุณว่า  แต่ผมจะยอมเสี่ยงนำคนของผมไม่ว่า 50 คนหรือ 100 คน ออกไปเพื่อช่วยคนสามคนไม่ได้หรอกครับ”

     “ดีมาก  ถ้างั้น  ผมจะตามไปคนเดียวเอง!”

     “คุณสู้กับพวกอินเดียนตามลำพังไม่ได้หรอกน่า”

คุณสู้กับพวกอินเดียนตามลำพังไม่ได้

     “คุณจะให้ผมทิ้งปาสปะตูไป ขณะที่เขาเสี่ยงชีวิตเข้าช่วยพวกเราทั้งหมดนี้น่ะรึ ?”   ฟ้อกก์ร้องถามขึ้น

     “คุณเป็นคนกล้ามาก”  ผู้บังคับป้อมพูดชม  ดังนั้น เมื่อจนหนทางจริง ๆ ฟ้อกก์จึงเสนอให้เงินรางวัล 5,000 ดอลล่าร์ กับกองทหารที่จะช่วยนำเชลยสามคนกลับมาได้

     ทั้งอูดาและนักสืบฟิกซ์รอคอยการกลับมาของฟ้อกก์อย่างกระวนกระวายใจ  แต่นักสืบฟิกซ์ร้อนใจอยู่ว่า  “นักปล้น”  ที่เขาเพียรตามมาค่อนโลก จะหลบหนีไปพร้อมกับเงินที่ปล้นมาเสียก่อนก็เป็นได้

     ฉับพลันนั้นเอง  เสียงหวีดรถไฟก็ดังขึ้น พร้อมกับหัวรถจักรที่วิ่งกลับมา ด้วยการบังคับของวิศวกรรถไฟ

     “เราต้องรีบออกรถไฟกันแล้ว”  ผู้บังคับรถกล่าว  “เราล่าช้าไปจากกำหนดเวลามากแล้ว !”

     “แล้วพวกเชลยที่อินเดียนจับตัวไปล่ะ ?”  อูดาถาม

     “เรารออยู่ไม่ได้แล้วละครับ”

     “ถ้างั้น  ฉันก็ขออยู่ที่นี่ดีกว่า”  เธอพูดขึ้น 

     “รถไฟเคลื่อนไกลห่างออกไป  ความมืดเริ่มโปรยตัวเข้ามา  แต่จนกระทั่งบัดนี้ ก็ยังไม่มีวี่แววของฟ้อกก์ว่าจะกลับมาได้เลย  จนรุ่งสาง  เกือบที่ผู้บังคับป้อมจะหมดหวังกับทหารของเขาที่ออกไปพร้อมกับฟ้อกก์อยู่แล้ว  ทันใดนั้นเอง  พวกเขาทั้งหมดก็ปรากฏร่างขึ้นไกลออกไป  พร้อมกับเชลยที่กลับมาพร้อมกันด้วยอย่างปลอดภัย

นำเชลยกลับมาอย่างปลอดภัย