|
|
|
|
|
|
|
2ึ8. ข้ามสะพานมรณะ
นายพันสแตมป์ พร็อคเตอร์ร่วมขบวนรถไฟนี้ด้วย ในวันที่ 7 ธันวาคม รถไฟก็หยุดลงที่สถานีกรีนริเวอร์ อูดาเห็นนายพันสแตมป์ พร็อคเตอร์ ก้าวขึ้นมาบนรถไฟ เราต้องรีบกันชายคนนี้ให้ห่างคุณฟ้อกก์เอาไว้! เธอกระซิบบอกกับปาสปะตูและนักสืบฟิกซ์ อย่าเป็นห่วงไปเลยครับ นักสืบฟิกซ์พูด ก่อนที่เขาจะถึงตัวคุณฟ้อกก์ เขาต้องมาเผชิญกับผมเสียก่อน เพราะเขาเป็นคนต่อยผมล้มลงไปเอง คุณฟิกซ์คะ เสียงอูดาเอ่ยขึ้น คุณฟ้อกก์คงไม่ยอมให้ใครมาต่อสู้เพื่อเขาหรอกนะคะ เพราะเขาเคยเอ่ยเอาไว้ว่า เขาจะกลับมาที่ประเทศอเมริกาอีกครั้งเพื่อเผชิญหน้ากับนายพันอีกให้ได้ และถ้าทั้งสองได้พบกันในตอนนี้ละก้อ ฉันว่าคงเป็นเรื่องที่น่ากลัวทีเดียว! ฟังผมนะ ปาสปะตูพูด ขอให้พวกเราแน่ใจกันได้เลยว่า คุณฟ้อกก์ นายของผมจะไม่ยอมจากรถไฟนี้ไปไหนจนกว่าจะถึงกรุงนิวยอร์คเสียก่อน นั่นละ ที่ผมว่าเราไม่มีทางพบกับนายพันได้อย่างเด็ดขาด และทางเดียวที่ไม่ให้เขาพบกับนายพันนั่นก็คือ เล่นไพ่กับเขาตลอดทางไปเลยสิครับ ! โชคดีที่ว่า ทั้งอูดาและนักสืบฟิกซ์เล่นไพ่ฮวิสต์เป็น ดังนั้น วงไพ่จึงเริ่มขึ้นในตู้โดยสารรถไฟนั้นเอง
เฝ้าสืบฟอกก์ในวงไพ่ ฉับพลันนั้น เสียงหวีดรถไฟก็ดังขึ้น รถไฟหยุดขบวนลงอย่างกระทันหัน ฟ้อกก์ให้ปาสปะตูออกไปดูเหตุการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อไปถึงวิศวกรรถไฟก็อธิบายให้ฟังว่าสะพานไม้ที่เมืองเมดิซีน โบว์ รัฐไวโอมิ่งนั้น ไม่แข็งแรงพอจะให้รถไฟข้ามไปได้เลย เราต้องไปที่สถานีโอมาชา เมืองเนบรัสกาเพื่อส่งรถไฟมา วิศวกรรถไฟพูดขึ้น แต่กว่าจะเดินทางมาถึงที่เมดิซีน โบว์ ก็ตกราว ๆ หกชั่วโมงเป็นอย่างน้อย แต่เราต้องเสียเวลาเดินทางไปที่เมดิซีน โบว์ อีกนาน แต่เมืองเมดิซีน โบว์ อยู่ห่างจากที่นี่เพียงไมล์เดียวเท่านั้นนี่ครับ นายพันพร็อคเตอร์เอ่ยแทรกขึ้น ก็ใช่ครับ ! วิศวกรรถไฟตอบ แต่มันอยู่อีกฝั่งของแม่น้ำนะครับ ! ก็เราข้ามไปด้วยเรือไม่ได้รึ ? ปาสปะตูถามขึ้น
เป็นไปไม่ได้หรอก
ฝนตกหนักจนท่วมเจิ่งแม่น้ำ
เราต้องเดินทางไปถึง 10
ไมล์ กว่าจะหาเรือข้าม ด้วยเหตุนี้ การเดินทางของฟ้อกก์ก็มีอันต้องเลื่อนออกไปอีก ไม่ว่าฟ้อกก์จะมีเงินอยู่มากมายเพียงใด เขาก็ไม่สามารถฝ่าสะพานนี้ไปได้เลย ถึงกระนั้นก็ตาม แม้ฟ้อกก์จะง่วนอยู่กับการเล่นไพ่ เขาก็ทราบเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นได้เป็นอย่างดี
ฟ้อกก์ง่วนอยู่กับการเล่นไพ่ ท่านสุภาพบุรุษทั้งหลาย ขอให้ใจเย็น ๆ เอาไว้ ผมว่าต้องมีทางอื่นที่เราจะข้ามสะพานไปได้แน่นอน เสียงของวิศวกรรถไฟดังขึ้น แต่สะพานนั่นไม่ปลอดภัยพอนะครับ ! ปาสปะตูแย้ง แต่ถ้าเราแล่นผ่านบนสะพานด้วยความเร็วสูงสุด เราก็จะมีโอกาสข้ามไปได้อย่างสบาย วิศวกรพูด แต่ใจของปาสปะตูคิดว่ามันเสี่ยงภัยเกินไป ผมว่าทางที่ดีพวกเราควรเดินข้ามสะพานไปกันก่อนแล้วให้รถไฟตามไปทีหลังนะครับ ปาสปะตูพูดแต่ไม่มีใครฟังเขาเลย อย่าปอดแหกไปน่า ! นายพันพร็อคเตอร์พูด ทุกคนขึ้นรถไฟ ! ผู้บังคับหัวจักรตะโกนขึ้น ส่วนฟิลลีส ฟ้อกก์นั้น เขาไม่เคยเงยหน้าขึ้นจากไพ่บนมือของเขาเลยแม้แต่น้อย วิศวกรมรถไฟบังคับรถออกไปถึงหนึ่งไมล์ เพื่อรถจะได้วิ่งด้วยความเร็วสุดได้ และแล้ว รถไฟก็วิ่งไปด้านหน้าอีกครั้ง เร็วขึ้น และเร็วขึ้น จนความเร็วขึ้นถึงร้อยไมล์ต่อชั่วโมง ฉับพลันนั้น รถไฟก็วิ่งผ่านสะพานข้ามแม่น้ำไปราวกับสายฟ้าแลบ มันวิ่งเลยไปอีกด้านหนึ่งของสะพานไกลถึง ห้าไมล์ ก่อนที่วิศวกรรถไฟจะชะลอรถไฟลงอีกครั้ง ผู้เดินทางทั้งหมดปลอดภัย และทันทีที่รถไฟข้ามสะพานสำเร็จ สะพานไม้นั้นก็พังครืนลงมาไล่หลังรถไฟชั่วเวลาไม่นาน แล้วกลืนหายไปกับสายน้ำทันที
วิ่งสุดขีด
| |||||||||||||||||||||||
