23. ตัวตลกประหลาด

รูปร่างของปาสปะตูโซเต็มที่

     วันที่ 13  พฤศจิกายน  เรือคาร์แนติคก็มาถึงท่าโยโกฮามา   ปาสปะตูลงจากเรืออย่างโดดเดี่ยว  เขาไม่มีเงินในกระเป๋าแม้สักแดงเดียว   วันถัดมา  ปาสปะตูอดจนแสบท้องจนเกือบจะขอทานหาอาหารปะทังชีวิต  แต่
เสื้อผ้าของเขาดีเกินกว่าจะทำตัวเป็นขอทานได้  ไม่ช้า ปาสปะตูก็พบคนแลกเสื้อผ้า  เขาแลกเอาเสื้อผ้าอย่างชาวญี่ปุ่นมาใส่แทน  มีหมวกเก่าซีดหนึ่งใบ  และเหรียญเงินอีกสองสามเหรียญ  เมื่อได้เงินมาปาสปะตูก็นำไปซื้ออาหารจนหมดสิ้น

     ขณะเดินไปบนท้องถนน ทันใด  สายตาของปาสปะตูก็พบร่างของตัวตลกเข้าคนหนึ่ง  เดินถือแผ่นป้ายอยู่ มีข้อความว่า  คณะละครสัตว์จะทำการแสดงวันนี้เป็นวันสุดท้ายก่อนที่จะเดินทางไปอเมริกา   ปาสปะตูตัดสินใจขึ้นมาวูบหนึ่ง  เขาเดินตามตัวตลกนั้น  จนไปถึงกระโจมผู้จัดการแสดงจนได้

     “คุณต้องการคนรับใช้เอาไว้เพิ่มอีกสักคนไหมครับ? “

     “ไม่หรอก  ฉันมีถึงสองคนแล้วล่ะ”

     “ผมจะทำงานอะไรให้คุณบ้างได้ไหมครับ”

     “คงไม่มีหรอก”

     “แย่จริง ๆ ผมอยากเดินทางไปอเมริกากับพวกคุณด้วยเหลือเกิน”

     “เอ๊ะ !”    ผู้จัดการอุทานขึ้น  “แกไม่ใช่คนญี่ปุ่นนี่นา  ทำไมถึงต้องแต่งตัวเช่นนี้ด้วยล่ะ?”

     “เอ้อ..จริง ๆ แล้วผมเป็นคนฝรั่งเศสน่ะครับ”

     “แกแต่งหน้าตลก ๆ เป็นไหมล่ะ ?”

     “แน่นอนที่สุดเลยละครับ”

     “บางทีตัวตลกฝรั่งเศสอาจจะเป็นที่นิยมในอเมริกาก็ได้นะ  แกมีสุขภาพดีไหมล่ะ?”

     “ครับ”  ปาสปะตุตอบ  “รับรองดีแน่ ๆ  ถ้าผมได้รับประทานสักมื้อหนึ่งก่อน”

     “แกร้องเพลงเป็นไหม ?”

     “เป็นครับ”

     “ถ้าแกร้องเพลงได้  ขณะที่มีร่างนักกายกรรมยืนอยู่ที่บ่าทั้งสองละก้อ  ฉันจะจ้างแกทันที !”

     ในที่สุด  ปาสปะตูก็เข้าร่วมกลุ่มตัวตลกที่เรียกว่า  “พวกจมูกยาว”  ในคณะละครสัตว์ได้  เขาต้องใส่ปีกหนักอึ้งที่หลังและสวมจมูกยาวที่ทำจากไม้ไผ่  เล่นตลกด้วยการเต้นรำประหลาด ๆ และทำท่าสะดุดจมูกยาวอยู่เสมอ  รายการสุดท้ายเป็นการต่อตัวเป็นรูปสามเหลี่ยมสูงขึ้นไป

กายกรรมก่อตัวเป็นรูปปิรามิด

     “ปาสปะตูกับตัวตลกอีก 4 คนยืนเป็นฐานปิรามิดอยู่ชั้นล่างสุดเป็นแนวเท่า ๆ กัน ยกจมูกตรงไปเบื้องหน้า  มีตัวตลกอีกแถวยืนอยู่บนจมูกไม้ไผ่ยาวนั้นต่อขึ้นไปจนสุดยอดบนอย่างน่าหวาดเสียว  ท่ามกลางสายตาของผู้ชมที่เฝ้าดูอยู่อย่างตกตลึง

      แต่ในช่วงขณะนั้นเอง   ปิรามิดตัวตลกก็มีอันล้มครืนลงมาอย่างไม่เป็นท่า !

      เป็นการกระทำของปาสปะตูนั่นเอง  เขาสูญเสียการทรงตัว ทำให้ตัวตลกที่อยู่ด้านบนเสียหลักล้มลงมา  ปาสปะตูถลันวิ่งลงเวที  กระโดดลงไปท่ามกลางผู้ชมที่ยืนอ้าปากค้างอย่างตื่นตลึง  เขาร้องโหวกเหวกขึ้นว่า  “นายครับ !  นาย !  นายอยู่ที่นี่เอง !”

      “แกเองรึ?”  ฟ้อกก์ร้องออกมาจากฝูงผู้ชม  “ไปเร็วเถอะ  รีบไปจองเรือเอาไว้เร็ว !”

      ทั้งคุณฟ้อกก์  อูดา และปาสปะตูรีบเดินละออกมาจากระโจมละครสัตว์อย่างรวดเร็ว  แต่ก่อนจากคุณฟ้อกก์ได้จ่ายค่าเสียหายที่ปาสปะตูก่อขึ้นทั้งหมด   ทั้งหมดไปถึงที่ท่าเรือเวลา 6.30 น.  จนเจียนที่เรือจะออกจากท่าพอดี  ทั้งหมดขึ้นเรือ  โดยมีร่างของปาสปะตูยังสวมชุดตัวตลกที่สวมปีกประหลาดและจมูไม้ไผ่ยาวเช่นเดิมอยู่…

ปิรามิดพังคลืน