21. เสี่ยงภัยบนเรือ

กัปตันบันส์ไบเจ้าของเรือตังกาเดีย

     ถึงแม้ฟิกซ์จะเกิดความรู้สึกละอายใจ  ที่ฟ้อกก์เป็นผู้จ่ายค่าใช้จ่ายบนเรือไว้เสียทั้งหมดก็ตาม  แต่ทางหนึ่งเขารู้สึกค้านความละอายเหล่านั้นในข้อที่ว่า  ฟ้อกก์เป็นหนี้เขาอยู่ในฐานะของนักปล้น  ซึ่งก่อความเดือดร้อนให้เขาตลอดมา

     “เจ้าฟ้อกก์นี่  ช่างเป็นคนฉลาดแท้ ๆ !”  นักสืบฟิกซ์คิดอยู่ในใจ  “เขากะเดินทางไปยังอเมริกาเพื่อสลัดการติดตามของตำรวจให้พ้นทางไปเเสีย  เขาจะได้ตั้งต้นชีวิตใหม่ที่นั่นได้อย่างมีความสุขกับเงินที่ปล้นเอามาเสียทั้งหมด !”

     เช้าวันที่ 8  พฤศจิกายน   เรือตังกาเดียก็เดินทางไปได้กว่า 100 ไมล์  ตกเย็นก็เดินทางได้ถึง 220 ไมล์  กัปตันบันส์ไบกระหายจะได้รับเงินรางวัลของฟ้อกก์  จึงไม่ใส่ใจต่อเรื่องอื่นใด  นอกจากจะแล่นเรือไปให้ถึงเมือง
เซี่ยงไฮ้ให้ทันตามเวลาเท่านั้น  แต่แล้วในวันรุ่งขึ้นก็ปะทะกับพายุลูกใหญ่เข้าอย่างจัง

     “พายุไต้ฝุ่น ! เร็ว ๆ  !“   เสียงกัปตันร้องตะโกนลั่น    “รีบแล่นเรือตรงเข้าท่าเรือที่ใกล้ที่สุดเลย ! “

     “เราจะไม่แล่นไปที่ท่าเรือใดทั้งสิ้น !”    เสียงของฟิลลีส ฟ้อกก์ดังแทรกขึ้นท่ามกลางพายุ  “นอกจากท่าเรือที่เซี่ยงไฮ้เท่านั้น   จำไว้ !”

     เวลา 7.00 น.  อันเป็นเวลาที่เรือจากท่าเซี่ยงไฮ้จะออกเดินทางไปยังเมืองโยโกฮามา  ฟิลลีส  ฟ้อกก์พบว่า เขาอยู่ไกลจากฝั่งอยู่เพียง 3 ไมล์   ทันใด   เรือไอน้ำที่ว่าก็ปรากฏร่างไกลจากฝั่งออกมาให้เห็น

     “สังสัญญาณไปเร็ว !”    ฟ้อกก์ร้องสั่งกัปตันบันส์ไบขึ้น   “ชักธงขึ้นเร็ว !”

     กัปตันบันส์ไบชักธงเอาไว้กลางเสา   อันเป็นสัญญาณว่าเรือกำลังตกอยู่ในอันตราย  ยิ่งกว่านั้นเขายังสั่งให้ยิงปืนใหญ่ขึ้นอีก…

     เป็นไปได้ไหมว่า  เรือกลไฟลำนั้นจะพบเห็นสัญญาณที่ว่านี่  และจอดรับฟ้อกก์ไปได้…?

ส่งสัญญาณให้เรือกลไฟ