การควบคุมกระบวนการฟิวชันบนโลก
มีความแตกต่างจากปฏิกิริยาฟิวชันที่เกิดขึ้นที่ดวงอาทิตย์
โดยการเลือกใช้อะตอมไฮโดรเจน ที่มีน้ำหนักมากกว่าไฮโดรเจนปกติ
คือ ดิวทีเรียม (Deuterium D) และตริเตียม (Tritium T)
ซึ่งเกิดปฏิกิริยาได้ดีกว่า ไฮโดรเจนโดยทั่วไป มีเพียง
1 โปรตอนและ 1 อิเล็กตรอน เรียกว่า Protium ซึ่งเป็นรูปแบบของไฮโดรเจนปกติ
ที่ไม่มีนิวตรอน ขณะที่ Deuterium มี 1 นิวตรอน และ Tritium
มี 2 นิวตรอน เมื่อทำให้นิวเคลียสของ Deuterium กับ Tritium
หลอมรวมกัน จะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์แล้วแยกออกจากกัน
กลายเป็นนิวตรอนกับนิวเคลียสของฮีเลียม ซึ่งมี 2 โปรตอน
กับ 2 นิวตรอน และให้พลังงานส่วนเกินจากปฏิกิริยาออกมา
โดยส่วนใหญ่จะเป็นพลังงานจลน์ของนิวตรอนอิสระที่เกิดขึ้น
เนื่องจากอนุภาคที่เกิดจากปฏิกิริยามีความเสถียรมากกว่า
ฟิวชันจะเกิดขึ้นได้ เมื่อมีพลังงานหรืออุณหภูมิสูงมากพอ
สำหรับสภาวะบนโลก ต้องใช้อุณหภูมิสูงกว่า 100 ล้านเคลวิน
ในสภาวะที่ร้อนจัดขนาดนี้ จะทำให้ส่วนผสมของก๊าซดิวทีเรียม
(Deuterium) กับตริเตียม (Tritium) อยู่ในสถานะของพลาสมา
(plasma) ซึ่งอิเล็กตรอนของอะตอมของธาตุ แยกออกจากนิวเคลียส
ทำให้มีประจุเรียกว่า ไอออน (ion ) |
