นับเป็นเวลากว่า 4 ปีที่ มารี กูรี นักเคมีเชื้อชาติโปแลนด์ กับสามีชื่อปิแอร์ ทำงานจนแทบจะสิ้นแรงอยู่ในโรงไม้ขนาดใหญ่ที่ทรุดโทรมใกล้ๆ ที่อยู่อาศัยของคนทั้ง 2 ในกรุงปารีส จนกระทั่งกลางดึกคืนหนึ่งในเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 1902 จึงค้นพบธาตุกัมมันตรังสีซึ่งคนทั้ง 2 ให้ขื่อว่า "เรเดียม" (radium) จากคำว่า ราดิอุส(radius) ในภาษาละติน ซึ่งแปลว่า รังสี   

        เรเดียมใช้รักษามะเร็งบางชนิดได้ผลเป็นครั้งแรกโดยการยิงกระหน่ำด้วยอนุภาคกัมมันตรังสีเพื่อทำลายเซลล์มะเร็ง       

          ตลอดวันอันเป็นประวัติศาสตร์นั้น ทั้งมารีและปิแอร์สาละวนเทสินแร่พิตเบล็นด์ (pitchblende) ที่สกัดให้บริสุทธิ์แล้ว ลงในชามสำหรับเคี่ยวระเหย ชามใบที่เหลือว่างอยู่จากจำนวนทั้งหมดราว 6,000 ใบ มารีเชื่อว่าสินแร่สีดำนี้มีธาตุใหม่ซึ่งมีพลังงานอยู่ภายใน สามารถแผ่รังสีทำลายเนื้อร้ายในร่างกายได้ เธอจึงนำพิตช์เบล็นด์มากรองแล้วกรองอีกโดยหวังว่าจะพบธาตุใหม่ตกผลึกอยู่ในชาม 

        เมื่อคนทั้ง 2 กลับบ้านในเย็นวันนั้น ยังไม่มีสิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้น แต่ก่อนเข้านอน มารีก็ตัดสินใจย้อนกลับไปดูอีกครั้ง เธอกับสามีเร่งรีบไปตามถนนที่มีแสงไฟริบหรี่ 

        เมื่อเข้าไปในโรงที่มืด มีโต๊ะตั้งอยู่เป็นแถวและเครื่องมือห้องทดลองรวมอยู่เป็นกลุ่ม มารีขอมิให้ปิแอร์จุดตะเกียง คนทั้ง 2 เคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง และพบว่ามีรัศมีเรืองออกมาจากข้างในชามเล็กที่ครอบไว้ด้วยแก้ว มารีหันไปหาสามีและพูดเรียบๆ ว่า "คุณจำได้ไหมที่บอกฉันว่า"ผมอยากให้เรเดียมมีสีที่สวยงาม' ดูสิ ดูสิ!" 

        ชามซึ่งเรียงรายอยู่บนโต๊ะและหิ้งบนฝาผนังต่างเปล่งแสงเรืองสีม่วงแกมฟ้าจางๆ มารีเฝ้าดูแสงเรืองนั้นด้วยความรู้สึกอัศจรรย์เกินกว่าจะบรรยาย ภายหลังอีฟ กูรี บุตรสาวของเธอได้เขียนว่า "นับแต่นั้นมา คุณแม่ก็ต้องจดจำคืนที่เห็นเจ้าแสงเรืองเหมือนตัวหนอนกระสือนี้ไปชั่วกาลนาน" มารีและปิแอร์ กูรี ได้พบกันเมื่อปี ค.ศ.1894 มารีมีชื่อเดิมว่า มันยา สโคลดอฟสกา มาจากกรุงวอร์ซอเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1867 เพื่อมาศึกษาที่มหาวิทยาลัยซอร์บอนน์ในกรุงปารีส เธอมีเงินเพียงนิดหน่อยไว้ใช้ซื้ออาหาร ครั้งหนึ่งเธอเป็นลมในห้องบรรยายเนื่องจากอ่อนเพลีย แม้กระนั้นมารีก็สอบได้เป็นที่ 1 ด้วยคะแนนระดับเกียรตินิยมในวิชาฟิสิกส์และคณิตศาสตร์

          มารีไม่มีห้องปฏิบัติการของตนเอง แต่เธอก็ได้รับเชิญจากปิแอร์ นักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงผู้ปฏิบัติการ ต่อมาคนทั้ง 2 ได้แต่งงานกันเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1895 จากนั้นก็ทำงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ร่วมกันเป็นระยะสั้นๆ จนประสบความสำเร็จดังกล่าว คนทั้ง 2 ได้แรงบันดาลใจจากงานของอองรีเบกเกอเรล นักฟิสิกส์ผู้มีชื่อเสียงชาวฝรั่งเศส ซึ่งเมื่อปี ค.ศ.1896 ได้ค้นพบรังสีชนิดหนึ่งที่ไม่มีใครรู้จักมาก่อนแผ่ออกมาจากยูเรเนียม

ปีที่แสนสุข  มารี กูรีกับสามีชื่อ ปิแอร์  ทำงานทดลองในห้องปฏิบัติการชั่วคราว  ซึ่งดัดแปลงจากโรงเก็บพัสดุที่รกร้าง มารีบันทึกไว้ว่า ช่วงเวลาที่ทำงานในโรงเก็บของอันแสนโทรมแห่งนี้ช่างเป็นช่วงอันแสนสุขที่สุดในชีวิต  เราอุทิศเวลาทั้งหมดให้กับงาน

รังสีเรเดียม  เมื่อวางผงเกลือเรเดียม สะเก็ดหนึ่งลงบนแผ่นกระจกถ่ายรูปซึ่งเคลือบน้ำยาอีมัลชั่นไว้  แล้วนำภาพไปล้าง  เราจะได้เห็นรอยดำซึ่งเกิดจากอนุภาคอะตอมของเรเดียมที่เปล่งออกมา

การแยกเรเดียม   ปิแอร์ และมารี  ทำงานกันตามลำพังจนค้นพบเรเดียม  เมื่อปี ค.ศ. 1902  มารีลงแรงทำงานหนักเท่าผู้ชาย  ต่อมาจึงจ้างคนงานชายมาช่วยทำงานแยกธาตุเรเดียมออกจากแร่พิตช์เบล็นด์  ซึ่งบรรจุอยู่ในถังขนาดใหญ่ที่ก่อด้วยอิฐ