ฟาเรนไฮต์

ฟาเรนไฮต์

          ปรอทวัดอุณหภูมิยุคแรกมีชื่อว่า เทอร์โมสโคปส์ (thermo scopes) ใช้วัดของเหลวประเภทต่าง ๆ นักประดิษฐ์  ชาวอิตาลี ซานโตริโอ (Santorio ค.ศ. 1561-1636) เป็นบุคคลแรกที่ทำเครื่องหมายมาตราส่วนเป็นตัวเลขบนอุปกรณ์ชนิดนี้ นอกจากนี้ กาลิเลโอ กาลิเลอี (Galileo Galilei ค.ศ. 1564-1642) ได้ประดิษฐ์เครื่องวัดอุณหภูมิโดยใช้น้ำดิบในปี ค.ศ. 1593 เพื่อวัดความแตกต่างของอุณหภูมิ

          ปรอทวัดอุณหภูมิยุคแรกได้รับการประดิษฐ์คิดค้นในปี ค.ศ. 1714 โดยนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน เดเนียล เกเบรียล ฟาเรนไฮต์ (Daniel Gabriel Fahrenheit ค.ศ. 1686-1736) เขาเป็นนักประดิษฐ์คนแรกที่ใช้ปรอท ซึ่งเป็นของเหลวในเครื่องวัดอุณหภูมิ การเก็บปรอทให้อยู่ในหลอดแก้วช่วยแก้ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการใช้น้ำหรือของเหลวชนิดอื่น ปรอทไม่มีปัญหาเรื่องจุดเยือกแข็งหรือจุดเดือดของน้ำและไม่ระเหยเป็นไอ

          ปรอทวัดอุณหภูมิแบบสมัยใหม่วัดค่าโดยใช้หน่วยวัดอุณหภูมิแบบมาตรฐาน อาทิ ฟาเรนไฮต์ หรือเซลเซียส ก่อนถึงยุคคริสต์ศตวรรตที่สิบเจ็ด ยังไม่มีวิธีการหาจำนวนความร้อน  ในปี ค.ศ. 1724 มาตราส่วนแรกที่ใช้เรียกว่า ฟาเรนไฮต์ (Fahrenheit) ซึ่งตั้งชื่อตามเดเนียล เกเบรียล ฟาเรนไฮต์ผู้ซึ่งได้ประดิษฐ์คิดค้นเครื่องวัดอุณหภูมิที่ใช้แอลกอฮอล์ใน ค.ศ. 1709 และเครื่องวัดอุณหภูมิที่ใช้ปรอทใน ค.ศ. 1714

หน้าที่

1. ปรอทวัดอุณหภูมิ (Thermometer)

2. ฟาเรนไฮต์

3. เซลเซียส

4. ตั้งมาตราส่วนตามอำเภอใจ

5. เครื่องวัดแบบอิเล็กทรอนิกส์

สุดยอดสิ่งประดิษฐ์