ดาวเหนือเป็นดาวฤกษ์ที่มนุษย์ใช้ในการกำหนดตำแหน่งมาตั้งแต่โบราณ ถ้าเราเงยหน้าขึ้นมองบนท้องฟ้าในเวลาคืนเดือนมืดขณะที่ดาวเหนือจะอยู่บนศีรษะพอดี นั่นแสดงว่าเรายืนอยู่ที่ขั้วโลกเหนือ แต่ถ้ามองไปแล้วมันอยู่ในระดับสายตา แสดงว่าเรายืนอยู่ที่เส้นศูนย์สูตรหรือถ้ามองเห็นดาวเหนือทำมุมจากระดับสายตาไป 45 องศา แสดงว่ายืนอยู่ที่ตำแหน่งเส้นรุ้ง 45 องศาเหนือ ไม่ใช่เส้นรุ้งที่ 45 องศาใต้ เพราะ ณ บริเวณนี้เราจะมองไม่เห็น เนื่องจากส่วนโค้งของโลกบังไว้ เหตุที่ต้องอาศัยดาวเหนือในการสังเกตก็เพราะว่าดาวเหนือจะประจำอยู่ที่ทิศเหนือของโลกตลอดเวลา มีความสว่างมาก สังเกตได้ง่าย ลองมาดูความหมายของเส้นรุ้งและเส้นแวงกัน เส้นรุ้งคือเส้นสมมติที่ลากขึ้นรอบโลกในแนวนอนหรือแนวขวาง เส้นศูนย์สูตรคือเส้นรุ้งที่ 0 องศา ซึ่งลากผ่านกลางโลกพอดี ขั้วโลกเป็นเส้นรุ้งที่ 9 องศา ถ้าขั้วโลกเหนือคือ 90 องศาเหนือ ที่ขั้วโลกใต้ก็คือ 90 องศาใต้ ส่วนเส้นแวงเป็นเส้นสมมติอีกเช่นกัน แต่ลากจากขั้วโลกเหนือไปยังขั้วโลกใต้ซึ่งมีทั้งหมด 360 เส้น แต่ละเส้นห่างกัน 1 องศา เส้นแวงที่ 0 องศา ลากตัดผ่านเมืองกรีนิชของประเทศอังกฤษ


กลับหน้าสารบัญลับสมองกับปัญหาฟิสิกส์

กลับสู่หน้าแรกของโฮมเพจฟิสิกส์ราชมงคล