แบบจำลองทอร์นาโด

คลิกดูการสร้างทอร์นาโดในห้องปฏิบัติการ เอกสาร PDF

       พายุหมุน (Cyclonic Storm) เป็นพายุที่มีขนาดใหญ่ เริ่มก่อตัวและมีกำลังแรงขึ้นจากบริเวณศูนย์กลางความกดอากาศต่ำ ลมพัดเวียนเข้าหาศูนย์กลางบริเวณซีกโลกเหนือ เป็นลมพัดเวียนเข้าหาศูนย์กลางในลักษณะทวนเข็มนาฬิกา ส่วนบริเวณซีกโลกใต้ เป็นลมพัดเวียนเข้าหาศูนย์กลางในลักษณะตามเข็มนาฬิกา บริเวณใกล้ศูนย์กลางลมจะหมุนเกือบเป็นวงกลมและมีความเร็วสูงสุดความกดอากาศของปรอทในบารอมิเตอร์ บริเวณกลางของพายุจะอยู่ราว 965 มิลลิบาร์ (28.5 นิ้ว หรือ 72.4 เซนติเมตร) พายุโดยรอบจะหมุนด้วยความเร็วสูง มีความเร็วตั้งแต่ 75 - 125 ไมล์ (120 - 200 กิโลเมตร) ต่อชั่วโมง บริเวณศูนย์กลางพายุหมุนมีลักษณะคล้ายกับตาเป็นวงกลม เรียกว่า "ตาพายุ" (Central Eye) หรือในทางวิชาการ เรียกว่า Vortex โดยทั่วไปมีศูนย์กลาง 15-60 กิโลเมตร เครื่องบินสามารถบินเข้าไปในตาพายุ เพื่อทำการตรวจอากาศได้ แต่จะต้องผจญภัยกับกระแสลมแรงมาก ฝนตกหนัก ในปัจจุบันการตรวจอากาศจะใช้ภาพถ่ายเมฆจากดาวเทียมที่มีประสิทธิภาพสามารถตรวจอากาศแทนเครื่องบินได้

 การแบ่งประเภทของพายุหมุนตามลักษณะและแหล่งกำเนิด สามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภท คือ
                    1. พายุหมุนเขตร้อน (Tropical Cyclone) เป็นพายุที่มีแหล่งกำเนิดบริเวณน่านน้ำ ในเขตละติจูดต่ำ
                    2. พายุหมุนนอกเขตร้อน (Extratopical Cyclone) เป็นพายุที่มีแหล่งกำเนิดบริเวณละติจูดและละติจูดสูง
                    3. พายุหมุนทอร์นาโด (Tornado) เป็นพายุหมุนที่มีขนาดเล็กที่สุด แต่มีความรุนแรงมากที่สุด ทำความเสียหายในบริเวณแคบกว่า ทั้งบริเวณพื้นดินและพื้นน้ำ พายุประเภทนี้ถ้าเกิดบริเวณเหนือพื้นน้ำเรียกว่า นาคเล่นน้ำ (Waterspout)
 

แหล่งกำเนิดของพายุหมุนเขตร้อน

                    บริเวณแหล่งกำเนิดของพายุหมุนแบ่งออกเป็น 6 บริเวณ
                    1. บริเวณหมู่เกาะอินดิสตะวันตก อ่าวเม็กซิโก และแถบทะเลแคริบเบียน ของมหาสมุทร แอตแลนติกเหนือเรียกว่า เฮอริเคน (Hurricane)
                    2. บริเวณชายฝั่งทะเลตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ได้แก่ แถวหมู่เกาะฟิลิปปินส์ ทะเลจีน และเกาะญี่ปุ่น เรียกว่า ไต้ฝุ่น (Typhoon)
                    3. บริเวณทะเลอาหรับ และอ่าวเบงกอล เรียกว่า ไซโคลน (Cyclone)
                    4. บริเวณชายฝั่งตะวันออกของมหาสมุทรแปซิกฟิกเหนือและชายฝั่งตะวันตกของเม็กซิโก
                    5. บริเวณตอนใต้ของมหาสมุทรอินเดีย โดยเฉพาะตะวันออกของเกาะมาดากัสการ์
                    6. บริเวณด้านตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ได้แก่ หมู่เกาะซามัว หมู่เกาะฟิจิและชายฝั่งทะเลด้านตะวันออกของออสเตรเลีย เรียกว่า วิลลี่ วิลลี่ (Willy Willy)

พายุไต้ฝุ่นเป็นพายุที่เกิดมากที่สุด และมากกว่าเฮอริเคน และไซโคลน ส่วนพายุวิลลี่ วิลลี่เกิดน้อยที่สุด พายุหมุนเหล่านี้จะมีถิ่นกำเนิดเหนือมหาสมุทร ซึ่งเป็นแหล่งยกตัวของไอน้ำจำนวนมหาศาล ยกเว้นพายุทอร์นาโดที่เกิดจากการปะทะของมวลอากาศร้อนจัดพบกับอากาศเย็นจัดบนทวีปเป็นส่วนใหญ่ พายุดังกล่าวเป็นพายุหมุนเข้าหาศูนย์กลาง ซึ่งเป็นหน่วยความกดอากาศที่มากและมีแนวโน้มเกิดอยู่ระหว่างละติจูด 8 – 15 องศาเหนือและใต้ ของเส้นศูนย์สูตร ทิศทางการพัดจะเคลื่อนที่ไปทางทิศตะวันตกของตัวมันเองและเหวี่ยงขวาขึ้นไปในละติจูดกลางเป็นรูปไข่

1. แบบจำลองทอร์นาโด
2. พายุหมุนมหาประลัย
3. โลกร้อน
4. วัฎจักรแห่งลมฟ้าและพายุ
5. พลังสลาตัน
6. แคทรีนา พายุทำลายล้างแห่งทศวรรษ
7. สถิติพายุเฮอริเคน
8. วาไรตี้ : “เฮอริเคน” วาตภัยแห่งหายนะ!
9. มหาวาตภัย “เฮอริเคน”
10. วีดีโอเรื่องเฮอริเคน
11. ภาพ Flash แสดงการเกิดเฮอริเคน
12. การตั้งชื่อพายุเขตร้อน
13. รายชื่อพายุ
14. ทอร์นาโด นาคเล่นน้ำ

  การเรียนการสอนฟิสิกส์ 1  ผ่านทางอินเตอร์เน็ต

  การเรียนการสอนฟิสิกส์ 2  ผ่านทางอินเตอร์เน็ต  

12. แสงและการมองเห็น

  การเรียนการสอนฟิสิกส์ทั่วไป  ผ่านทางอินเตอร์เน็ต

   2. จลพลศาสตร์ (kinetics)