หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ 

การทดลองเสมือน

บทความพิเศษ

ธรรมชาติมหัศจรรย์

 

กลับหน้าสารบัญรอให้ถึงอนุบาลก็สายเสียแล้ว

กลับสู่หน้าแรกของโฮมเพจฟิสิกส์ราชมงคล

 

 

ครั้งที่

เซ็นสมุดเยี่ยม

รอให้ถึงอนุบาลก็สายเสียแล้ว

23. เด็กเล็กซึมซับเรื่องราวต่างๆ ในหนังสือนิทาน

แตกต่างจากผู้ใหญ่โดยสิ้นเชิง

     เด็กเล็กกับผู้ใหญ่รับรู้และประทับใจกับเรื่องราวต่างๆ ไม่เหมือนกันเวลาเราให้หนังสือภาพหรืออ่านนิทานให้เด็กฟัง เรื่องนี้จะปรากฏชัด นักการศึกษาชาวอิตาลีชื่อ มาดาม มอนเตสโซรี่ (Madam Montesson) ซึ่งเป็นทั้งนักพฤษฏิแะนักปฏิบัติในด้านการศึกษาระดับปฐมวัย ได้เฝ้าดูพฤติกรรมของเด็กเล็กอย่างละเอียดและเขียนรายงานไว้มากมาย

     ในตัวอย่างหนึ่ง เธอเล่าว่า มีเด็กผู้ชายอายุประมาณขวบครึ่งคนหนึ่งแม่ของเด็กซื้อการ์ดภาพสีรูปสัตว์และการล่าสัตว์ให้ เด็กคนนั้นเอาภาพมาให้มาดาม มอนเตสโซรี่ ดู และพูดภาษาเด็กว่า “รถยนต์ๆ” แต่เมื่อเธอดูภาพเหล่านั้นก็ไม่เห็นมีอะไรที่เหมือนรถยนต์สักแผ่นเดียว เธอจึงพูดขึ้นมาอย่างสงสัยว่าไม่เห็นมีรถยนต์เลยจ้ะ เด็กผู้ชายคนนั้นชี้มือไปที่การ์ดแผ่นหนึ่งอย่างภาคภูมิและตอบว่า “ก็อยู่นี่ยังไงล่ะ” เมื่อเธอเพ่งดูภาพซึ่งมีรูปสุนัข นายพราน และบ้านอันสวยงามนั้น เธอจึงสังเกตเห็นจุดจุดหนึ่งบนเส้นซึ่งดูเหมือนเป็นถนน เด็กคนนั้นชี้มือไปที่จุดนั้นและพูดว่า “รถยนต์"” ซึ่งมันก็น่าจะเป็นรถยนต์จริงๆ ตามที่เด็กว่า และการเขียนภาพเช่นนั้นกลับทำให้เด็กรู้สึกสนุก

     อีกตัวอย่างหนึ่ง ซึ่งมาดาม มอนเตสโซรี่ ยกขึ้นมา เป็นเรื่องของเด็กชายอายุขวบครึ่งเช่นกัน แม่ของเด็กซื้อหนังสือนิทานภาพเรื่อง “แซมโบ” ให้ และมีเพื่อนบ้านใกล้เคียง 2-3 คนมาชุมนุมกันอยู่ด้วย ในขณะที่แม่อ่านนิทานเรื่องนั้นให้ลูกฟัง

     “มีเด็กผู้ชายนิโกรตัวเล็กๆ คนหนึ่งชื่อ แซมโบ เดินถือของขวัญวันเกิดไปตามถนน แซมโบเจอสัตว์ป่ากลางทางและถูกแย่งของขวัญไปหมด เขาร้องไห้กลับมาบ้าน พ่อกับแม่ช่วยกันปลอบจนแซมโบหยุดร้องไห้ เดินไปนั่งโต๊ะที่เติมไปด้วยขนมวันเกิด เหมือนกับในภาพสุดท้านี้”

     พอแม่อ่านนิทานจบ เด็กผู้ชายคนนั้นเอ่ยออกมาทันทีว่า “ไม่ใช่ เขายังร้องไห้อยู่” พร้อมกับหยิบหนังสือนิทานขึ้นมา ชี้ไปทีภาพหลังปกซึ่งเป็นภาพของแซมโบกำลังร้องไห้

     ผมจำได้ว่าเคยอ่านเรื่องกล้ายๆ กันนี้ จากหนังสือของนักประพันธ์ชื่ออายาโกะ โซโนะ (Ayako Sono) เป็นเรื่องของเด็กซึ่งย้ายไปอยู่กับพ่อที่ยุโรปเด็กไม่มีเพื่อน เหงาอยู่คนเดียวจึงอ่านหนังสือนิทานภาพเรื่อง “คาซิยามะ” (นิทานญี่ปุ่นเรื่อง ลิงกับกระต่าย ผู้แปล) ทุกวัน ปรากฏว่าหลังจากนั้นไม่นานเด็กเกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ ภายหลังจึงพบว่าหนังสือนิทานภาพเล่มนั้นหน้าสุดท้ายขาดหายไป ทำให้เรื่องจบลงอย่างผิดธรรมดา

     เรื่องเช่นนี้ สำหรับผู้ใหญ่คงไม่มีปัญหาอะไร แต่เด็กเล็กๆ นั้นยังไม่มีความคิดอื่นล่วงหน้าอยู่ในสมอง แกรับรู้เรื่องราวตามสภาพที่เป็นอยู่ จึงแสดงปฏิกิริยาออกมาชนิดที่ผู้ใหญ่คาดไม่ถึง

 

หน้าที่  16   17  18  19  20  21   22  23   24  25 
 สารบัญ

<< หน้าก่อน      หน้าถัดไป >>


นำมาจากรอให้ถึงอนุบาลก็สายเสียแล้ว

เขียนโดย  มาซารุ อิบุกะ  แปลโดย  ธีระ สุมิตร และ พรอนงค์ นิยมค้า  ฟิสิกส์ราชมงคลขอขอบคุณครับ

 

 
ข้อสอบเอนทรานซ์  
พจนานุกรมฟิสิกส์

ฟิสิกส์ 1 (ความร้อน)

ฟิสิกส์ 2

แก้ปัญหาฟิสิกส์ด้วยภาษา c

ฟิสิกส์พิศวง
• เสียงของลำโพงออกมาได้อย่างไร
• การหมุนของลูกข่างกับการตกของแมว
• ความเสถียรภาพของลูกข่าง
• ฮาร์ดดิสก์ทำงานอย่างไร
• เอ็นโทรปี

ตารางธาตุ(ไทย1)   2  (Eng)

  ภาพประจำสัปดาห์
 
• ความรู้รอบตัวทั่วไป
• ดาราศาสตร์พิศวง 
• อัลเบิร์ต ไอส์ไตน์ กับกฏการสมมูลของมวล
• ว่าวของแฟลงกลิน
• ระเบิดนิวเคลียร์ทำงานอย่างไร
แบบฝึกหัดโลหะวิทยา
• เครื่องจักรสเตอริ่ง
• ทฤษฎีความอลวน